«Ουαί τοις ηττημένοις»

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzLPHr6lL-YBdYmmNsD-sghduYXwd23XXtsvE8nkR4y74Eib1FE9W5F8gfzwUXH_Mcx7XFD2eOZrBx2EXFONB_vDKOBHPZcekthqN-DPIAdTHo-jwco7mPALUGEXOOLo86KjwLiu74IGs/s1600/220px-Sack_of_Rome_by_the_Visigoths_on_24_August_410_by_JN_Sylvestre_1890.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5478563900898173858" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhzLPHr6lL-YBdYmmNsD-sghduYXwd23XXtsvE8nkR4y74Eib1FE9W5F8gfzwUXH_Mcx7XFD2eOZrBx2EXFONB_vDKOBHPZcekthqN-DPIAdTHo-jwco7mPALUGEXOOLo86KjwLiu74IGs/s320/220px-Sack_of_Rome_by_the_Visigoths_on_24_August_410_by_JN_Sylvestre_1890.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 320px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 180px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αν όμως πάρουμε ως παράδειγμα τον <span style="font-weight: bold;">Θουκυδίδη </span>Ολόρου, τον θεμελιωτή της επιστημονικής ιστοριογραφίας, θα διαπιστώσουμε πως ήταν μια <span style="font-weight: bold;">ντροπιαστική ήττα</span> αυτή που τον οδήγησε στα μονοπάτια της αντικειμενικότητας. Φαίνεται πως ο φουκαράς ο Θουκυδίδης δεν ήταν άνθρωπος της δράσης σε αντίθεση ας πούμε με τον συνάδελφό του Ξενοφώντα. Στη μοναδική αποστολή που ανέλαβε ως στρατηγός, απέτυχε παταγωδώς και καταδικάστηκε σε θάνατο από τους ανέκαθεν αυστηρούς δικαστές, Αθηναίους. Αυτό το φιάσκο της Αμφίπολης και η ντροπιαστική ποινή που εκκρεμούσε εις βάρους του, του επέτρεψαν στην ουσία από τους τόπους της εξορίας του, να ερευνήσει επαρκώς, να φιλτράρει τις πληροφορίες του αμερόληπτα και να συνθέτει επιτέλους κομμάτι- κομμάτι το μεγαλειώδες έργο του, την <span style="font-style: italic;">Ιστορία</span> του. Δοκίμασε, λοιπόν, ο Θουκυδίδης και την πίεση της ευθύνης και την πικρία της ήττας μέχρι να παραδώσει στην ανθρωπότητα ένα <span style="font-style: italic;">έργο - ορόσημο. </span>Που μας δείχνει ένα δρόμο. Όχι τον μοναδικό. Ας τολμήσω να πω δυστυχώς όχι τον μοναδικό.<br />Η ιστορία λοιπόν επηρεάζεται από τους νικητές, γράφεται όμως από τους ιστορικούς. Ακόμη χειρότερα ,διδάσκεται από τους καθηγητές, από βιβλία που γράφουν κάποιοι άλλοι ,συνήθως καθηγητές ή επιστήμονες του συγκεκριμένου πεδίου. Τα περισσότερα βιβλία που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο εκδίδονται από εκδοτικές εταιρείες, που όπως κάθε εταιρεία λειτουργεί με σκοπό το κέρδος. Είναι λοιπόν αλήθεια πως την ιστορία την γράφουν οι νικητές; Και ναι και όχι. Τεχνικά ναι, πρακτικά όχι. Θα ήθελα να επεκταθώ σε πολλά συγκεκριμένα παραδείγματα, όμως για λόγους οικονομίας θα αναφέρω μόνο ένα, που πιστεύω δείχνει τα επίπεδα ημιμάθειάς μας. Τι τραγικό πράγμα η ημιμάθεια.....<br />Ο <span style="font-weight: bold;">Αλάριχο</span>ς ( Ulrich στα γερμανικά), είναι ο στρατηλάτης που θα καταστρέψει <span style="font-weight: bold;">ΟΡΙΣΤΙΚΑ</span> τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Που θα προσανατολίσει την έννοια της ελληνικότητας σε διαφορετικούς ορίζοντες. Κατά τη διάρκεια της καταστροφικής επιδρομής του στην ελληνική γη , θα καταστρέψει, θα κατασφάξει, θα επικρατήσει ολοκληρωτικά. Να τονίσω εδώ πως δε θα επικεντρωθώ ούτε στα αίτια, ούτε στα πολιτικά και θρησκευτικά παιχνίδια της εποχής. Θα μείνω απλά στο γεγονός πως ένας Βησιγότθος ισοπέδωσε στα 396 π.Χ την Ελλάδα. Καταστρέφει ναούς, ακρωτηριάζει όσα αγάλματα δεν προλαβαίνει να κονιορτοποιήσει και κυριολεκτικά σβήνει πόλεις από τον χάρτη. Ανάμεσα σ' αυτές και την Αθήνα, που ερημώνει και θα υπάρξει ξανά επί Όθωνος. Έστω λοιπόν και σε όσους όσοι αντιμετωπίζουν τον πολιτισμό ως βαριά βιομηχανία της Ελλάδος, ο Αλάριχος έχει προξενήσει τεράστια ζημιά. "Διαφυγόντα κέρδη" θα έλεγαν οι πιο τολμηροί. Ο λόρδος Έλγιν μπροστά του μοιάζει με προσκοπάκι. Κι όμως ποιος ασχολείται μ αυτόν; Ο Αλάριχος αν και νικητής δεν είναι ικανός να μείνει στην ιστορία της Ελλάδος με γράμματα μεγαλύτερα απ' αυτά του Τζέγκινς Χαν. Κι ας μην έχει πατήσει ο τελευταίος ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα.<br />Όλα αυτά τα κουραστικά, σκέφτηκα να τα αναφέρω και να τα αφιερώσω σ' αυτούς τους επικίνδυνους ψευτοκουλτουριάρηδες, που έχουν βαλθεί να μας υποδεικνύουν και να μας επιβάλλουν πρότυπα συμπεριφοράς, κατάλληλα με την εμπορικότητα τους. Δε με νοιάζει αν ο Τσε Γκεβάρα βγαίνει σε μπλουζάκι και θα σενιαριστώ, επιλέγω να κοιμάμαι με τον Παύλο Μελά πάνω απ' το κεφάλι μου. Γιατί έτσι θέλω. Κι ας δυσκολεύτηκα σαν Έλληνας να βρω μπλουζάκι του. Ενώ με τον σύντροφο Τσε δεν είχα κανένα πρόβλημα.............2 στο 10ευρω...</div>

«Ουαί τοις ηττημένοις»

Η Ιστορία γράφεται από τους νικητές. Αν όμως πάρουμε ως παράδειγμα τον Θουκυδίδη Ολόρου, τον θεμελιωτή της επιστημονικής ιστοριογραφίας, θα...

Διαβάστε περισσότερα »

Η πορεία του χρέους στην μεταπολίτευση

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU5Hc9rHQUFus0HQphYqwbpwOtQLaITJG-T3cz8PBUXiJcxfU7FKMRZkTtaNuO4oWred-Z2YYSjI0SUcV_1am0n9tmTYY5aAuigsvBo_Cif-WyBpyCcvJrzeb-NLP7v_fIillKAnT8PWwM/s1600/button_xreos4-300x300.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5538399698247718402" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU5Hc9rHQUFus0HQphYqwbpwOtQLaITJG-T3cz8PBUXiJcxfU7FKMRZkTtaNuO4oWred-Z2YYSjI0SUcV_1am0n9tmTYY5aAuigsvBo_Cif-WyBpyCcvJrzeb-NLP7v_fIillKAnT8PWwM/s320/button_xreos4-300x300.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 300px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 300px;" /></a><br />Αυτό που πρέπει να ελπίζουμε ως Έλληνες, είναι να μην μάθει ο Γιώργος Παπανδρέου πως ο αιώνας του Περικλή ήταν χρυσός... Είναι βέβαιο πως θα τον βάλει υποθήκη ή θα τον ξεπουλήσει σαν κάποια χρεωμένη ΔΕΚΟ!!!<br />- Η Χούντα το 74 παραδίδει στον "Εθνάρχη" υγιές χρέος 330 εκατ. (υγιές διότι λόγω μεγάλης βιομηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο).<br />- Ο "Εθνάρχης" μετατρέπει το χρέος μετά από 7 χρόνια σε 8 ΔΙΣ<br />- Ο Ανδρέας κλείνει με δυο τρόπους (υπερ-πολλαπλασιασμός μισθών και εισφορών μέσα σε μια νύχτα και των απεργιών) όλες τις τεράστιες βιομηχανίες (ΙΖΟΛΑ, ΠΙΤΣΟΣ, ΕΛΙΝΤΑ, ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ, ΧΡΩΠΕΙ κ.τ.λ. κ.τ.λ. κ.τ.λ.), και εφαρμόζει το οικονομικό τερτίπι που λέγεται "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους, δηλαδή παίρνει δάνεια (από τις Εβραϊκές Τράπεζες του Ροκφέλερ που πρωτύτερα είχαν σχεδιάσει οργανώσει και χρηματοδοτήσει την δημιουργία του ΠΑΣΟΚ) και μοιράζει τα χρήματα στους πολίτες, δηλαδή γεμίζει την αγορά με χρήμα (όχι όμως υγιή αλλά δανεικά με ασύλληπτους τόκους).<br />Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα για πρώτη φορά η Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα από αυτά που παράγει, βυθίζοντας την πολύ περισσότερο στο DEBT BASE BANKING SYSTEM.<br />Σκοπός του "Τσοβόλα δώστα όλα" δεν είναι η φιλανθρωπία όπως πιστεύει ο πολύ μαλάκας λαός, αλλά στο ότι:<br />1ον πρέπει να αρχίσει ο λαός τα μεγάλα έξοδα και να συνηθίσει στα μεγάλα έξοδα<br />2ον πρέπει να "δέσει" την Ελλάδα με τα δάνεια στις ομόφυλες του Εβραϊκές Τράπεζες<br />3ον και όλα αυτά γιατί; Για να ενεργοποιηθεί εν καιρώ το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων και πολύ αργότερα το "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο πρώτα φυσικών προσώπων και αργότερα σε επίπεδο Κράτους.<br />- Ο Μητσοτάκης βασιζόμενος στην κατάντια των ΔΕΚΟ που είχε φέρει ο Παπανδρέας θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία και να τις "χαρίσει" σε ιδιώτες με το αζημίωτο φυσικά.<br />- ο Σημίτης (Ααρόν Αβουρί) φέρνει την ομόφυλη του Εβραική Goldman Sachs για να φτιάξει ένα SWAP (Δημιουργική Λογιστική) για να καλύψει το χρέος στα χαρτιά και να μπούμε στο Ευρώ. Η Goldman Sachs για αυτό το SWAP πήρε πάνω από 1 ΔΙΣ ευρώ από την Ελλάδα.<br />Ο Σημίτης λοιπόν κάνει την συμφωνία με την Goldman Sachs μέσω του Πέτρου Χριστοδούλου. (Ο Πέτρος Χριστοδούλου εκτός από την Goldman Sachs ήταν<br />σύμβουλος και στην JP Morgan, γίνεται διευθυντής στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. )<br />Αυτό το SWAP ήταν και η βάση της δικαιολογίας της σημερινής κατάρρευσης διότι η Goldman Sachs γνώριζε τα βαθύτερα κατατόπια της Ελληνικής οικονομίας.<br />Το ερώτημα είναι όμως, γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας ενώ ξέρανε το κόλπο κάνανε τα στραβά μάτια;<br />Όπως μας ενημερώνει ένας Γερμανός οικονομολόγος, κάνανε τα στραβά μάτια διότι η Ελλάδα δεν είναι βιομηχανική χώρα άρα δεν είναι ανταγωνιστής της Γερμανίας ή της Γαλλίας, ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ είναι μια καλή αγορά και ευκαιρία να κερδοσκοπήσουν επάνω μας, διότι θα μας δανείζανε με τόκο και τα δανεικά πριν φτάσουνε εδώ θα τα ξαναπαίρνανε πίσω λόγω VW, BMW, Mercedes, Opel, Audi, Bosch, Siemens, Miele, AEG, Lidl, Renault, Peugeot, Citroen, Carrefur, αγορά οπλικών συστημάτων κτλ κτλ κλτ...<br />Κοντεύοντας στο 2000 και όταν πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους είχε φτάσει στο ζενιθ ( Η Ελλάς χρωστάει πάρα πάρα πολλά στις Εβραϊκές Τράπεζες) έπρεπε να εφευρεθεί ένας τρόπος να πάψει πια το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους εφόσον πια τα πράγματα όδευαν καλά "δεμένα" και να περάσουμε στο άλλο επίπεδο δηλαδή το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων.<br />Έτσι εφευρέθηκε το κόλπο το οποίο δεν ήταν άλλο από την μεγάλη απάτη του Χρηματιστηρίου που όλοι ήδη έχουμε ξεχάσει.<br />Σκηνοθέτησαν λοιπόν εικονικά κέρδη και μέσω πάντα των υποχείριων ΜΜΕ κατόρθωσαν να κάνουν ακόμα και τους βοσκούς επάνω στα ψηλότερα βουνά να κατεβαίνουν στην τηλεόραση του καφενείου για να δουν τις μετοχές τους...<br />Όταν το 99% του Ελληνικού προβατικού λαού είχε παίξει στο χρηματιστήριο και ή όλη κατάσταση είχε φτάσει στο ζενιθ, ήρθε η ώρα του Σόρρος. Σκάει μύτη ο Σόρρος και ξεκινάει το κατρακύλισμα. Με αποτέλεσμα να πάρουν όλα τα λεφτά του προβατικού λαού που νωρίτερα τους τα είχαν δώσει με "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους μέσω του Ανδρέα. Ο σκοπός όμως δεν είχε ολοκληρωθεί, ίσα ίσα μόλις ξεκινούσε.<br />Ανακεφαλαίωση: Ο Ανδρέας Μινέικο Παπανδρέου είχε ενεργοποιήσει το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους (δηλαδή έπαιρνε δάνεια και τα μοίραζε στην αγορά -με το αζημίωτο βέβαια- καταχρεώνοντας-δεσμεύοντας το Ελληνικό κράτος στις Εβραϊκές Τράπεζες).<br />το 2000, Σημίτης και Σόρρος, τραβάνε όλο το χρήμα που είχε διοχετεύσει ο Παπανδρέας μέσω του χρηματιστηρίου, με αποτέλεσμα να μένει η Ελλάδα-αγορά χωρίς ρευστό αλλά με τεράστιους τόκους δάνειων του Ανδρέα να μας βαραίνουν.<br />Ήταν καιρός για το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων. Δεδομένου λοιπόν ότι ρευστό στην αγορά από τα κρατικά δάνεια πια δεν υπάρχει, (αφού τα πήραν πίσω αφήνοντας βέβαια τα χρέη από τους τόκους) οι ανάγκες των μικρομάγαζων για ρευστό και των ανθρώπων να αγοράσουν μια κατοικία ήταν πάντα δεδομένη, εμφανίζονται ως απομηχανής θεός (Ιεχβά) οι Τράπεζες, οι οποίες ανοίγουν τις κάνουλες ενεργοποιώντας έτσι το "EASY MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων.<br />Δηλαδή οι Τράπεζες αρχίζουν και ρίχνουν ρευστό στην αγορά, αυτήν την φορά μέσω των φυσικών προσώπων.<br />Ήταν λύση αυτή για να ορθοποδήσουμε; Φυσικά και όχι.<br />Σκοπός ήταν να φτάσει η κατάσταση σε κάποιο σημείο, να κλείσει ένας Χ χρονικός κύκλος για να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο το οποίο λέγεται "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο φυσικών προσώπων<br />Έχουμε 3 δεδομένα:<br />1. μας βαραίνουν κρατικά χρέη από τα δάνεια του Ανδρέα, ΑΡΑ μπαίνουν τρελοί φόροι σε όλες τις συναλλαγές, υποτίθεται για να ξεχρεώσουμε, αυτό σημαίνει ακρίβεια<br />2. υγιές ρευστό στην αγορά δεν υπάρχει παρά μόνο τα χρήματα των Τραπεζών τα οποία είναι με τοκογλυφικούς όρους, στην ήδη κατεστραμμένη αγορά<br />3. οι τιμές των κατοικιών από το 1993 έχουν 10πλασιαστεί λόγω φορολογίας και μόνο, οπότε τα βάρη στους πολίτες-πρόβατα αβάσταχτα.<br />Ήταν καιρός για το τελικό "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους.<br />Πρώτο βήμα: Πριν ένα χρόνο 2009, οι τράπεζες ξαφνικά κλείσανε τις κάνουλες των δανείων... ντόμινο η οικονομική δυσχέρεια.<br /><br />ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ<br />Ο Καραμανλής το μόνο σωστό πράγμα που έκανε στην ζωή του ήταν να κλείσει την συμφωνία με την Ρωσία για τον Αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης.<br />Αυτό στους Εβραίους της Αμερικής έκανε ασύλληπτο κακό (άρα καλό για εμάς) διότι:<br />1. θα κερδίζαμε χρήματα υγιή ξανά, μετά από 30 χρόνια.<br />2. Ποιος θα τολμούσε να πειράξει τα συμφέροντα του Πούτιν;<br />3. αν το παραμύθι "μπαμπούλας Τουρκία" κατέρρεε, τα κέρδη και η επιρροή των Εβραίων εξ Αμερικής θα εξανεμιζόταν, διότι αφενός δεν θα μας δάνειζαν πλέον αυτοί, θα σταματούσαμε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα από αυτούς (στην Ε. Ε. αγοράζουμε οπλικά συστήματα από Αμερική τόσα όσα οι υπόλοιπες χώρες της Ε. Ε. μαζί), και ότι σε καιρό πολέμου οι Αμερικάνοι δεν θα μπορούσαν να μας επηρεάσουν εφόσον τα οπλικά συστήματα δεν ήταν δικά τους.<br />Αυτοί και πολλοί άλλοι λόγοι ήταν που έπρεπε να πέσει ο αποτυχημένος Καραμανλής, και στην θέση του να έρθει ο Εβραίος Τζέφρυ Γεώργιος Μινέικο Τζαντ Παπανδρέας.<br />Στον προεκλογικό αγώνα ο Καραμανλής ουσιαστικά με τις δηλώσεις του δείχνει στον λαό να ψηφίσει Τζέφρυ, (σκεφτείτε τι απειλές δέχθηκε για να το κάνει αυτό), ο Τζέφρυ υπόσχεται χρήμα στον λαό (Τσοβόλα ξαναδώστα όλα) και ο μα@άκας λαός παραβλέπει τις προεκλογικές θέσεις του Πασοκ στα εθνικά θέματα (πράγμα που φανερώνει τα πάντα) γιατί το σκατένιο του μυαλό μένει στις απατηλές υποσχέσεις για χρήματα.<br />Ο μα@άκας λαός ψηφίζει Τζέφρυ και εκεί ξεκινάει το μεγάλο πανηγύρι...<br />Και ενώ προεκλογικά υπόσχεται χρήματα στον λαό με το που βγαίνει λέει το αντίθετο ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε, αλλά τον διαψεύδουν άμεσα πρόσωπα που τον είχαν ενημερώσει προεκλογικά όπως ο Προβόπουλος και ο Αιβαλιώτης. Δεν νομίζετε ότι θα έπρεπε να τα γνώριζε, για πρωθυπουργός πάει όχι για περιπτεράς. Στην καλύτερη είναι ανόητος και ανεύθυνος στην χειρότερη ήξερε καλά τι έκανε με δόλο.<br />Ο Τζέφρυ, 30 ημέρες πριν τις εκλογές, και ενώ είμαστε στην προεκλογική περίοδο, πηγαίνει στην Αμερική, στον Κλίντον. Κανένα μέσο των media δεν το αναφέρει(!) τι πήγε να κάνει στην Αμερική; τι είπε με τον Κλίντον; με ποιους συναντήθηκε και τι σχεδίασε; διότι για καφέ στην Αμερική σε καιρό προεκλογικής εκστρατείας δεν νομίζω να πήγε...<br />Κατ αρχήν προσλαμβάνει την ίδια Εβραϊκή Εταιρεία που ανέλαβε την καμπάνια του Ομπάμια για να κάνει την καμπάνια του Πασόκ.<br />Με το που γίνεται πρωθυπουργός ΞΑΦΝΙΚΑ ξεχνάει το "λεφτά υπάρχουν", ΞΑΦΝΙΚΑ θυμάται ότι "λεφτά δεν υπάρχουν", ΞΑΦΝΙΚΑ όλοι θυμούνται ότι η Ελλάδα δεν τα πάει καλά με τα δημοσιονομικά, ΞΑΦΝΙΚΑ οι τράπεζες και τα markets θυμούνται ότι δεν τα πάμε καλά.<br />Όπως μας ενημερώνει ο οικονομικός δημοσιογράφος των Financial times του Λονδίνου, Μάρτιν Σαντμπου, ότι στο τέλος του 2009 το Ντουμπάι ανακοίνωσε μια αναδιάρθρωση της οικονομίας του που τρόμαξε τους επενδυτές και δημιούργησε πολλές αμφιβολίες όλων των κρατικών τίτλων, και την ίδια στιγμή η Ελληνική Κυβέρνηση ομολόγησε από μόνη της ότι τα στοιχεία για το έλλειμμα της Ελλάδας είχαν παραποιηθεί, που ήταν η αιτία να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου.<br />Παράλληλα Το περιοδικό FOCUS βγάζει εξώφυλλο την Αφροδίτη να κάνει την χειρονομία λέγοντας λίγο πολύ ότι δουλεύουν οι Γερμανοί για να ταΐζουν τους τεμπέληδες Έλληνες. Την ίδια στιγμή ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να δοθεί από την Ε. Ε. υποστήριξη στην Ελλάδα γιατί έχουμε φάει πολλά (εν μέρη έχει δίκιο, τα πολλά όμως τα έχουν φάει οι ΠΑΣΟΚΟ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΙΤΕΣ και κάποιοι μεγαλοκαρχαρίες και όχι ο λαός).<br />Ας δούμε το παρασκήνιο όμως, ο ιδιοκτήτης του περιοδικού FOCUS, Hubert Burda ιδιοκτήτης του Hubert Burda media με 250 περιοδικά, τηλεόραση κτλ, είναι μεταξύ πολλών άλλων, μέλος οικονομικών funds. Μέσω των ΜΜΕ και της παραπληροφόρησης πιέζει να ΜΗΝ πάρει η Ελλάδα οικονομική βοήθεια από την Ε. Ε. ότι δηλαδή κάνει και ο Γερμανός οικονομολόγος Ότμαρ Ίσιγκ.<br />Αυτό που ξεχάσαν να μας πουν οι δυο κύριοι, είναι ότι διατελούν σύμβουλοι της Goldman Sachss, της JP Morgan και της Deutsche Bank.<br />Αν καταφέρνανε να πείσουνε οι δυο κύριοι αυτοί, να μην πάρουμε χαμηλότοκα δάνεια από την Ε. Ε. αναγκαστικά θα έπρεπε να πάρουμε δάνεια με μεγαλύτερο τόκο από τις Goldman Sachs, JP Morgan, Deutsche Bank με τον τρόπο που θα εξηγήσουμε παρακάτω.<br />Εδώ ξανασυναντάμε την Goldman Sachs που είχε φέρει ο Σημίτης για εκείνο το SWAP που προείπαμε. Οι κύριοι (Burda & Issing) ουσιαστικά μας στέλνουν στα δόντια τους, είναι αυτοί όμως οι κύριοι υπαίτιοι ή απλά παίζουν ως κομπάρσοι στο ίδιο θέατρο;<br /><br />ΟΜΠΑΜΑ και Δολάριο<br />Ο Ομπάμα τύπωσε στα δυο περίπου χρόνια που είναι στην εξουσία δολάρια όσα δεν είχε τυπώσει η Αμερική από τον Β΄ Παγκόσμιο μέχρι την ημέρα που εξελέγη. Αυτό το πληθωριστικό δολάριο δεν έχει αξία και πρέπει να αποκτήσει. Ο μόνος τρόπος να αποκτήσει είναι να κλέψει αξία από κάποιο άλλο νόμισμα το οποίο έχει αξία, ποιο θα μπορούσε να είναι αυτό; Φυσικά το Ευρώ.<br />Ο Παπανδρέας ένα μήνα μετά την εκλογή του, έχει γεύμα στο ξενοδοχείο "Πεντελικόν" στην Κηφισιά με τον Εβραίο πρόεδρο της Goldman Sachs Γκαρυ Κοεν, τον επικεφαλή των οικονομικών ερευνών της εταιρείας, τον εν Ελλάδι αντιπρόσωπο τους, την Κατσέλη, τον Δρούτσα (εκ των μαγείρων του σχεδίου Αναν) και τον Παπακωνσταντίνου. Ένας πρωθυπουργός δέχεται στο μέγαρο Μαξίμου, τι δουλειά έχει στο Πεντελικόν; μα διότι εκεί μπορούν να μην δώσουν αναφορά σε κανέναν το τι είπαν και συμφώνησαν, διότι δεν επιβάλλεται να καταγραφεί πουθενά επίσημα το γεγονός αυτό, σε αντίθεση με το αν η συνάντηση γινόταν στο Μαξίμου. Πηγή<br />Η Γαλλική εφημερίδα LE MONDE σε άρθρο της λέει: ¨Στην Ευρώπη η Goldman Sachs στρατολογεί ισχυρά πρόσωπα για να εγκαθιδρύσει την δική της ισχύ"<br />και μέσα στο άρθρο λέει ότι "τοποθετήσανε" τον Πέτρο Χριστοδούλου σε σημείο κλειδί για να φέρουν εις πέρας τα σχέδια τους.<br />Μετά την συνάντηση λοιπόν ο γνωστός από τα παλιά Πέτρος Χριστοδούλου που αναφέραμε στην αρχή, διορίστηκε ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ (ΟΔΔΗΧ), δηλαδή ο Παπανδρέας μετά το γεύμα στο Πεντελικόν με την Goldman Sachs διόρισε το στέλεχος της (τον Χριστοδούλου) να διαχειριστεί τα χρέη μας...<br />Νωρίτερα από όλα αυτά η Goldman Sachs η JP Morgan και η Deutsche Bank έβγαλαν στην αγορά ένα "προϊόν" ζητώντας επενδυτές ζητώντας τους να τζογάρουν στην κατάρρευση και χρεωκοπία της Ελλάδας.<br />Μετά η Deutsche Bank έβγαλε μια έκθεση ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τα χρέη της. Την ίδια στιγμή κινητοποιείται το τμήμα των CDS (Credit Default Swaps- ασφάλιση χρεών σε περίπτωση μη αποπληρωμής) της ίδιας τράπεζας και ζητάει μεγαλύτερα ασφάλιστρα από την Ελλάδα. Ξεκινάνε τα ΜΜΕ να παίζουν τον ρόλο "παπαγαλάκια" και η κοινή γνώμη χάφτει ότι η Ελλάδα πάει για πτώχευση. Έτσι τα CDS μεγαλώνουν και οι έξυπνοι με έναν ταχυδακτυλουργικό τρόπο κερδοσκοπούν με τον εξής απλό τρόπο: δανείζονται (το έκανε η Μέρκελ, ναι είναι αυτοί που δουλεύουν για να καθόμαστε εμείς...) με 3% και αυτά τα χρήματα τα δανείζουν σε εμάς με 7% η διαφορά αυτή (4%) είναι τα SPREADS (σημείωση: Goldman Sachs, JP Morgan και η Deutsche Bank ελέγχουν το 95% των CDS παγκοσμίως).<br />Περιέργως τα funds του Σόρρος "προέβλεψαν" ότι το δολάριο θα έρθει 1/1 με το ευρώ... (εμ από προφήτες ξέρουν οι Εβραίοι).<br /><br />ΔΝΤ<br />Το υποτιθέμενο κρατικό χρέος μας ήταν 320 ΔΙΣ (χώρια αυτά που χρωστάνε οι Έλληνες ως φυσικά πρόσωπα στις τράπεζες μέσω καταναλωτικών, στεγαστικών, επιχειρηματικών και πιστωτικών κάρτών- που είναι 280 ΔΙΣ).<br />Από αυτά τα 320 ΔΙΣ το 60% είναι σε κρατικά ομόλογα. Κρατικά ομόλογα σημαίνει ότι το κράτος βγάζει ομόλογα, και μέσω κάποιας τράπεζας ο επενδυτής τα αγοράζει με σκοπό κάποιο κέρδος, ΑΡΑ ενώ φαίνεται ως χρέος ΔΕΝ είναι χρέος αφού ο επενδυτής έχει πληρώσει την τράπεζα γι αυτά.<br />Αυτό σημαίνει ότι εφόσον δεν τα χρωστάμε, κανείς δεν έχει αξίωση να μας ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα.<br />Με τις υπογραφές στο ΔΝΤ όμως, ο Γεώργιος Τζέφρυ Τσαντ Μινέικο Παπανδρέου με δεκανίκι τον Καρατζαφέρη ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ αυτά τα 200 ΔΙΣ (60%) του χρέους- ομολόγων από ανύπαρκτα σε υπαρκτά, και εφόσον τώρα είναι υπαρκτά ζητάνε αξιώσεις αυτοί στους οποίους χρωστάμε.<br />Πόσο τυχαίο είναι το γεγονός ότι ο Παπανδρέας το πρώτο πράγμα που έκανε ως πρωθυπουργός ήταν να καταμετρήσει και να κοστολογήσει την κρατική περιουσία που ω, τι ειρωνεία... ήταν όσο και το έλλειμμα μας;<br />ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ; ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ, όπως μας ενημερώνει ο Δελαστίκ στην Ε. Ε. είμαστε οι 7 σε χρέος, στην Ευρώπη πάρα πολύ πίσω, και δεν χρωστάμε περισσότερα από τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία.<br />Ενδεικτικά αναφέρω ότι η Ιταλία χρωστάει 1, 4 ΤΡΙΣ, η Ισπανία 1, 1 ΤΡΙΣ η Ιρλανδία 870 ΔΙΣ κτλ κτλ... Οι Βέλγοι και οι Ολλανδοί που ήρθαν εδώ για επίβλεψη, οι χώρες τους χρωστάνε περισσότερο από ότι εμείς... Πηγή<br /><br />ΤΕΛΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ<br />Κάπου ανέφερα ότι ο Παπανδρέου προεκλογικά είχε πει τις προθέσεις του στα εθνικά θέματα, είπε ψέμματα μόνον όσον αφορά τα οικονομικά. Ο λαός δεν έδωσε καμία σημασία στα εθνικά και περίμενε να τους δώσει χρήματα που φυσικά δεν έδωσε.<br />Το ένα θέμα με το άλλο (εθνικά θέματα και οικονομικά) έχει άμεση σχέση και ας μην το αντιλαμβάνεται το σκατένιο μυαλό του ψεύτη κλέφτη απατεώνα νεοΈλληνα Ρωμιού.<br />Ο Στόχος είναι να έρθουν στην Ελλάδα αλλοδαποί τους οποίους τους στέλνουν οι Τούρκοι σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις, ιθαγένεια, γεννάνε, υπογεννητικότητα εμείς σε 2 γενεές εξαφανιζόμαστε σύμφωνα με την εθνική στατιστική υπηρεσία, θα ψηφίζουν και ενώ θα είναι πλειοψηφία θα βγάζουν τους δικούς τους δημάρχους νομάρχες εμείς θα εξαφανιζόμαστε. Σκεφτείτε λοιπόν Σκοπιανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στην Φλώρινα, τους Αλβανούς να ψηφίζουν τους δικούς τους στα Ιωάννινα, στην Θράκη θα γίνει σε απόλυτους αριθμούς τι έχει αν γίνει.<br />Μέχρι τότε θα παίξει "συνεκμετάλλευση" στο Αιγαίο, δηλαδή παραδίνουμε το Αιγαίο στους Τούρκους, ήδη η Θράκη είναι στα χέρια τους (έχουν βγάλει και σημαία) και απλά περιμένουν να κυλήσει ο χρόνος για να σβήσουμε. Το τελικό "TIGHT MONEY SYSTEM" σε επίπεδο κράτους και φυσικών προσώπων έχει σαν αποτέλεσμα να μας πάρουν τον τεράστιο ορυκτό πλούτο http://www.youtube.com/watch?v=1rKoxplF3jk και http://www.youtube.com/watch?v=ZliJC8wmrYI και να τους χρωστάμε και από πάνω και όλα αυτά για να μην βγάλουμε άχνα. Φοβούνται την άχνα...<br /><br />Πηγές: Καθημερινή, Το Βήμα

Η πορεία του χρέους στην μεταπολίτευση

Αυτό που πρέπει να ελπίζουμε ως Έλληνες, είναι να μην μάθει ο Γιώργος Παπανδρέου πως ο αιώνας του Περικλή ήταν χρυσός... Είναι βέβαιο πως θα...

Διαβάστε περισσότερα »

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNzU-Z-8zgcZWymLdNmJV-1LLcykMJywNgGAdYlUgTzYlqrytAbeKOf0GP3783WYWzNx6Qg72BMJBsDhz9OTSIbgxL4_ydufHiUQU5ThUc3XEKAUaZVnEjpkgui2VAbbN6NOxM4MqmLsus/s1600/billnew.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5645212188322627794" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNzU-Z-8zgcZWymLdNmJV-1LLcykMJywNgGAdYlUgTzYlqrytAbeKOf0GP3783WYWzNx6Qg72BMJBsDhz9OTSIbgxL4_ydufHiUQU5ThUc3XEKAUaZVnEjpkgui2VAbbN6NOxM4MqmLsus/s320/billnew.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; float: left; height: 247px; margin: 0 10px 10px 0; width: 320px;" /></a><br /><span style="font-weight: bold;">Χρεωθήκαμε την ζωή με την γέννηση μας, και όλοι μας θα πληρώσουμε το τίμημα της με τον θάνατο μας!<br /><br />Όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν ενδιάμεσα θα πρέπει να μας χαρίζονται”<span style="font-style: italic;"></span></span><br /><br />Bill Hicks<br /><br />Όταν η χρήση του χρήματος, για τον σκοπό της διαχείρισης και ανταλλαγής αγαθών πρωτοεμφανίστηκε στην κοιλάδα της αρχαίας Μεσοποταμίας (σημερινό Ιράκ & Συρία) πριν 5.000 χρόνια, μια θεωρία - η οποία από τότε λυμαίνεται την αντίληψη των ανθρώπων για την ζωή - γεννήθηκε. Ονομάστηκε: <span style="font-weight: bold;">«Το Βασικό Πρόβλημα της Οικονομίας»<span style="font-style: italic;"></span></span> και διακηρύσσεται σαν «Ευαγγέλιο» σ’ όλους του μαθητές του συστήματος της ελεύθερης αγοράς. Δυστυχώς οι αντιδράσεις για την ακεραιότητα του είναι σπάνιες, και οικονομολόγοι όλων των επιπέδων κατηχούνται ακατάπαυστα στο δόγμα του, μ’ ένα άρτια καθοδηγούμενο ψέμα για τα θεμέλια της ανθρώπινης κοινωνιολογίας. Έχει ως αρχή τα παρακάτω:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">«Οι πρώτες ύλες της Γης είναι πεπερασμένες, αλλά οι ανάγκες του ανθρώπου άπειρες»<span style="font-style: italic;"></span></span><br /><br />Η αλήθεια όμως, την οποία λίγοι γνωρίζουν είναι, ότι δεν υπάρχει <span style="font-weight: bold;">«βασικό πρόβλημα της οικονομίας».<span style="font-style: italic;"></span></span><br /><br />Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, πρέπει αρχικά να αποσαφηνιστεί κάποια ορολογία, και το κυριότερο από όλα η λανθασμένη έκφραση της «ανθρώπινης φύσης».<br /><br />Η ανθρώπινη φύση συχνά καθορίζεται ως: <span style="font-weight: bold;">«τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας τα οποία υποτίθεται ότι διακατέχουν όλο το ανθρώπινο γένος»</span>. Όπως το <span style="font-weight: bold;">«βασικό πρόβλημα της οικονομίας»</span>, η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει το χαρακτηριστικό της <span style="font-weight: bold;">«ανθρώπινης φύσης»</span>, τουλάχιστον με την εσκεμμένα λανθασμένη έκταση στην οποία της δίνεται και την οποία αντιλαμβάνεται η πλειονότητα. Οι άνθρωποι, ως είδος, στην πραγματικότητα δεν γεννιούνται με κάποιο κοινό χαρακτηριστικό. Κατά γενική παραδοχή, το μοναδικό πράγμα που είναι κοινό για όλους είναι η βασική ανάγκη για επιβίωση, μέσω της κατανάλωσης θρεπτικής και υγιεινής τροφής, πόσιμου νερού και στέγασης για την προστασία από τα στοιχεία της φύσης. Κανένας δεν γεννιέται με την πρόθεση να πεθάνει και εξ αυτού μπορούμε ορθώς να υποστηρίξουμε ότι η επιθυμία για επιβίωση είναι μέρος της <span style="font-weight: bold;">«ανθρώπινης φύσης»</span>. Σ’ αυτό τελικά αρχίζουν και τελειώνουν τα κοινά χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας και για αυτό δεν υπάρχει στην πραγματικότητα και <span style="font-weight: bold;">«ανθρώπινη απληστία»</span> ή το <span style="font-weight: bold;">«βασικό πρόβλημα της οικονομίας»</span>. Όλοι αυτοί οι μύθοι σχεδιάστηκαν και συντηρούνται για να διατηρηθεί η πίστη σ’ ένα ελαττωματικό σύστημα.<br /><br />Επιπροσθέτως, ο όρος <span style="font-weight: bold;">«Νομισματικό σύστημα»<span style="font-style: italic;"></span></span> πρέπει να αποσαφηνιστεί. Η φράση <span style="font-weight: bold;">«Νομισματ-ικό»<span style="font-style: italic;"></span></span> σαν έννοια χρησιμοποιείται σ’ αυτό το έγγραφο στην θέση όλων των άλλων ιδεολογικών συστημάτων: Καπιταλιστικών, Κομμουνιστικών, Σοσιαλιστικών, Φασιστικών (κ.ο.κ), επειδή όλα αυτά τα ιδεολογικά συστήματα θεμελιωδώς είναι το ίδιο. Είναι ιδεολογικά συστήματα άσχετα με την πραγματικότητα, με ακριβώς τον ίδιο βαθυστόχαστο πυρήνα: την άνευ όρων απαράδεκτη πίστη στο <span style="font-weight: bold;">«Νομισματικό σύστημα»<span style="font-style: italic;"></span></span>. Κατ’ αυτή την έννοια η Κομμουνιστική Κίνα και η Καπιταλιστική Αμερική δεν διαφέρουν, και για αυτό ο όρος <span style="font-weight: bold;">«Νομισματικό»<span style="font-style: italic;"></span></span> χρησιμοποιείται για την ακριβή περιγραφή του συστήματος, που βασίζεται στην ελεύθερη αγορά, όπου η εργασία πωλείται σε σταθερή βάση, με σκοπό την υποστήριξη-τροφοδότηση της ανάγκης για κυκλική κατανάλωση. Αυτή η γενική οικονομική διεργασία θα αποκαλείται στο εξής ως : <span style="font-weight: bold;">«Νομισματικό σύστημα»<span style="font-style: italic;"></span></span>.<br /><br />Κανένα ανθρώπινο ον δεν είναι από την φύση του άπληστο. Παρομοίως κανείς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν «καλός», «κακός», «έξυπνος», «ανόητος» ή με οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό: όλα αυτά απλά έχουν τις ρίζες τους στις αρχέγονες αντιλήψεις της θρησκείας ότι υπάρχουν <span style="font-weight: bold;">«καλοί»<span style="font-style: italic;"></span></span> και <span style="font-weight: bold;">«κακοί»<span style="font-style: italic;"></span></span> άνθρωποι. Σαν ολοκληρωμένο είδος, αυτά που περιλαμβάνονται στην ανθρώπινη ύπαρξη, είναι απλά η ύπαρξη(οντότητα) της. Κάθε αγόρι και κάθε κορίτσι γεννιέται ίσο σ’ αυτόν τον κόσμο: ένας κενός <span style="font-weight: bold;">«πίνακας ζωγραφικής».<span style="font-style: italic;"></span></span> Καμιά ανθρώπινη ύπαρξη δεν είναι ανταγωνιστική ή υλιστική – εξαρτάται από την αξία που δίνει κάποιος σ’ αυτά τα χαρακτηριστικά - ως αποτέλεσμα ενός γενετικά ενσωματωμένου προτερήματος ή ελαττώματος, και γι αυτό το <span style="font-weight: bold;">«βασικό πρόβλημα της οικονομίας»<span style="font-style: italic;"></span></span> είναι ουσιαστικά χωρίς νόημα: οι άνθρωποι καθίστανται να πιστεύουν υπό τις παρούσες συνθήκες ότι οι ανάγκες τους είναι άπειρες, αλλά αυτό δεν είναι έμφυτο, απαράλλακτο ή σταθερό χαρακτηριστικό.<br /><br /><blockquote></blockquote><span style="font-style: italic;">Ο πρώτος άνθρωπος, ο οποίος αφού έκλεισε μια χούφτα γης στην παλάμη του είπε: «αυτό είναι δικό μου» και απλά βρήκε ανθρώπους να τον πιστέψουν, ήταν ο ιδρυτής της σημερινής κοινωνίας. Πόσα εγκλήματα, πόλεμοι, φόνοι, δυστυχίες και πόσο τρόμο θα είχε αποφύγει το ανθρώπινο γένος, αν κάποιος αντιπαρέρχονταν τα παραπάνω και αντ’ αυτού έλεγε στους συνανθρώπους του: Προσέξτε αυτά που λέει αυτός ο λαοπλάνος. Είστε χαμένοι αν ξεχάστε ότι οι καρποί αυτής της Γης ανήκουν σ όλους μας και η Γη σε κανέναν.</span><br /><blockquote></blockquote><br /><span style="font-weight: bold;">Jean-Jacques Rousseau</span><br />Η ιστορία είναι γεμάτη από γεγονότα όπως πόλεμοι, επιδρομές, γενοκτονίες και με κάθε μέσο, κατάχρησης ισχύος σε τακτική βάση, από ανθρώπους που επιθυμούν να οικειοποιηθούν ότι δεν τους ανήκει, και έτσι είναι πολύ εύκολο να κατανοήσουμε γιατί είναι ευρέως αποδεκτή η θεωρία, ότι οι άνθρωποι εμμέσως είναι ανταγωνιστικοί, επεκτατικοί και ιδιοτελείς. Παρότι αναπόδεικτη, η παραπάνω θέση είναι επιφανειακή και αναληθής. Ο καλύτερος τρόπος για να εξηγήσουμε τα παραπάνω, είναι η ευρέως διαδεδομένη εξαιρετική διατύπωση του Βέλγου οικονομολόγου <span style="font-weight: bold;">Bernard Lietaur<span style="font-style: italic;"></span></span>, ο οποίος ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος και αποσαφήνισε το θέμα συνοπτικά:<br /><br /><span style="font-style: italic;">«Η απληστία και ο ανταγωνισμός δεν είναι αποτέλεσμα της αμετάβλητης ανθρώπινης φύσης…<br /><br />Η απληστία και ο φόβος της έλλειψης, είναι στην πραγματικότητα χαρακτηριστικά τα οποία ακατάπαυστα δημιουργούνται και διευρύνονται, ως άμεσο αποτέλεσμα της χρήσης των χρημάτων…<br /><br />Μπορούμε να παράγουμε όση τροφή χρειάζεται για να τραφούν όλοι και να δώσουμε εργασία σ’ όλους τους ανθρώπους, αλλά προφανέστατα δεν υπάρχουν χρήματα για να τα πληρώσουμε όλα αυτά.<br /><br />Ο σκοπός των κεντρικών τραπεζών είναι να δημιουργούν και να διατηρούν αυτή την έλλειψη, άμεση συνέπεια της οποίας είναι η αντιπαλότητα με σκοπό την επιβίωση…»</span><br /><br />Τι ακριβώς εννοούσε όμως ο Lietaur; Αρχικά καταθέτει ότι, η απληστία, ο ανταγωνισμός και άλλα παρόμοια χαρακτηριστικά, <span style="font-weight: bold;">δεν είναι</span> έμφυτα στον άνθρωπο. Εν ολίγοις, δεν είναι θεμελιωδώς ενσωματωμένα στο ανθρώπινο είδος, που τουναντίον σημαίνει ότι μπορούν να μεταβληθούν και να εξαλειφθούν. Κατόπιν καταδεικνύει την πραγματική τους προέλευση:<br /><br /><span style="font-style: italic;">«…Η <span style="font-weight: bold;">απληστία</span> και ο φόβος της έλλειψης, είναι στην πραγματικότητα χαρακτηριστικά τα οποία ακατάπαυστα δημιουργούνται και διευρύνονται, <span style="font-weight: bold;">ως άμεσο αποτέλεσμα της χρήσης των χρημάτων...</span>»</span>. Βασικά η θέση του είναι η παρακάτω: Οι άνθρωποι καθίστανται άπληστοι και υλιστές επειδή το νομισματικό σύστημα είναι σχεδιασμένο να δημιουργεί ανταγωνισμό μέσω της <span style="font-weight: bold;">έλλειψης</span>. Αν δεν υπάρχουν αρκετό στην αγορά, οι άνθρωποι εργάζονται σκληρότερα με στόχο να αποκτήσουν χρήματα ακόμη και εις βάρος άλλων. Γι αυτό οι άνθρωποι γίνονται άπληστοι ή όπως ποιητικά διατυπώνεται από τον <span style="font-weight: bold;">Lietaur</span>:<br /><br /><span style="font-style: italic;">«άμεση συνέπεια της οποίας<span style="font-weight: bold;">(έλλειψης)</span>, <span style="font-weight: bold;">είναι η αντιπαλότητα με σκοπό την επιβίωση</span>…»</span>.<br /><br />Αλλά πως ακριβώς έχουμε χειραγωγηθεί να πιστεύουμε ότι οι ανάγκες μας είναι ατελείωτες και η απληστία εγγενής; Η σημερινή κοινωνία βρίθει κυριολεκτικά από θεσμούς(πολιτεία, δικαιοσύνη, σχολείο, θρησκεία) οι οποίοι διαιωνίζουν αυτό τον μύθο, παρόλο που, συνήθως αμφισβητούμε τα κίνητρα και τις μεθόδους των. Ίσως την μεγαλύτερη συνεισφορά έχει η βιομηχανία της διαφήμισης και της αγοράς. Με απλή διαδικασία δημιουργούν στους ανθρώπους το αίσθημα της ανεπαρκείας, της ανικανότητας και της κατωτερότητας εξαιτίας της κατοχής ή μη διαφόρων αγαθών και κατόπιν προσφέρουν συγκεκριμένα προϊόντα ως «κάλυψη» αυτών των υποτιθέμενων ελλείψεων. Βομβαρδίζουν ακατάπαυστα τον πληθυσμό με μηνύματα και εικόνες προτύπων και διασημοτήτων οι οποίοι είναι «ανώτεροι» άνθρωποι από τους άλλους εξαιτίας των επώνυμων ρούχων που φορούν! Τεράστια ποσά σπαταλιούνται ετησίως για να επιτευχθούν τα παραπάνω: Η εταιρία <span style="font-weight: bold;">ZenithOptimedia</span> αναφέρει ότι το 2010, <span style="font-weight: bold;">ξοδεύτηκαν παγκοσμίως $542 δις για διαφημίσεις</span>, ενώ ταυτόχρονα υπολογίζεται ότι <span style="font-weight: bold;">κάθε παιδί βλέπει 40.000 διαφημίσεις τον χρόνο</span>. Γεγονός είναι ότι, παραδιδόμενοι στις προτάσεις αγοράς προϊόντων, ως απόδειξη ανωτερότητας, οι καταναλωτές προβάλλουν τα διάφορα αυτά «<span style="font-weight: bold;">πρότυπα</span>» με την θέληση τους, με αποτέλεσμα να γίνονται κινητή διαφήμιση άνευ κόστους.<br /><br />Ολόκληρη η βιομηχανία μόδας, σε συνεργασία με τα πρακτορεία διαφήμισης, δημιούργησαν και εγκατέστησαν ένα «<span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">τεχνητό σύστημα αξιών</span></span>» στην συνείδηση όλων μας, πείθοντας τον κόσμο ότι ένας άνθρωπος κρίνεται σαν «<span style="font-style: italic;">καλός</span>» ή «<span style="font-style: italic;">κακός</span>», «<span style="font-style: italic;">άξιος</span>» ή «<span style="font-style: italic;">ανάξιος</span>», εξαιτίας της δυνατότητας που έχει να αποκτήσει την «τελευταία λέξη της μόδας». Επιπροσθέτως, διαρκώς ποθούμε περισσότερα: η ιδέα της ατομικής πληρότητας και της επιτυχίας γίνεται τόσο «θολή» και «παράλογη», ούτως ώστε πιστεύουμε ότι το ύψιστο συναίσθημα της ολοκλήρωσης στην ζωή, επιτυγχάνεται με την απόκτηση εμπορικών προϊόντων. Αποτέλεσμα: δημιουργούνται <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«μόδες»</span></span>… Ατέλειωτες διαφημίσεις, χειραγωγούν τις αξίες μας, δημιουργώντας <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«τάσεις»</span></span> τις οποίες οι άνθρωποι υποχρεώνονται να ακολουθούν, με τον φόβο της περιθωριοποίησης, λόγω της αδυναμίας εναρμόνισης σ’ αυτές. Χάνουμε την αίσθηση του μέτρου και της ισορροπίας: Η συνεχής αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης μας, με βάση μια φανταστική, υλιστική, εμπορική κλίμακα, τροφοδοτεί την ανάγκη της συνεχούς και αυξανόμενης κατανάλωσης αγαθών, με σκοπό να γίνουμε προφανέστατα όσο «καλύτεροι» μπορούμε. Τρανταχτό παράδειγμα των αξιών που υιοθετούμε, μπορεί να αντιληφθεί κανείς από το γεγονός <span style="font-weight: bold;">ότι μόνο στις ΗΠΑ, πάνω από $250 δις ξοδεύονται ετησίως στο χώρο της μόδας</span>, την ίδια ώρα που <span style="font-weight: bold;">ο προϋπολογισμός του Υπουργείο Παιδείας των ΗΠΑ για το 2010 ήταν μόνο $46,7 δις.</span><br /><br />Ή όπως με πολύ ευφυή τρόπο, ο <span style="font-weight: bold;">George Carlin</span> (Αμερικάνος κωμικός) διατύπωσε:<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«Η μοναδική αξία που ισχύει ακόμη στις μέρες μας στην Αμερική, είναι ότι αγοράζουμε διάφορα:<br /><br />Άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα, τα οποία δεν τους ανήκουν, για να αγοράσουν πράγματα που δεν τους χρειάζονται…»</span></span><br /><br />Παρά ταύτα, συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι <span style="font-style: italic;">«<span style="font-weight: bold;">αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων</span>»</span>, και απληστία είναι έμφυτη, άρα αποδεκτή. Αυτή η γελοιωδώς λανθασμένη αντίληψη, στην οποία όλα τα εγχειρίδια της <span style="font-weight: bold;">«αγοράς»</span> βασίζονται, η πνευματικών διαστάσεων χαμηλού επιπέδου θεωρία: <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«Ο θάνατος σου είναι η ζωή μου»</span></span>, από την οποία προέρχεται το άνευ λόγου και αιτίας <span style="font-weight: bold;">«Βασικό οικονομικό πρόβλημα»</span>, και μέσω αυτού του απίθανου ψέματος διατηρείται η ανόητη υποστήριξη του <span style="font-weight: bold;">«Νομισματικού συστήματος»</span>, παρ’ όλη την τρομακτικά ολοφάνερη δυσλειτουργία του. Αν θέλουμε να θέσουμε το μέτρο για τα αποτελέσματα αυτής της δυσλειτουργίας, <span style="font-weight: bold;">πρέπει να αναφέρουμε ότι 34.000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά εξαιτίας της φτώχειας, και περίπου 3,4 δις άνθρωποι είναι αναγκασμένοι να ζουν με λιγότερο από $2 την ημέρα</span>. Το πώς κάποιος, ενώ γνωρίζει αυτά τα στοιχεία, αρνείται να ψάξει για εναλλακτικές λύσεις, δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια αηδιαστική και παράλογη έλλειψη έγνοιας για την ανθρώπινη ζωή. Αν ακόμη πιστεύετε ότι είναι φυσικό επακόλουθο να είναι άπειρες οι ανθρώπινες ανάγκες, και όχι αποτέλεσμα του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο μεγαλώνουμε - περιβάλλον που μας εξαναγκάζει να ανταγωνιζόμαστε αναμεταξύ μας για επιβίωση- θα προσπαθήσω να παραθέσω και κάποια άλλα ευρύτερα παραδείγματα.<br /><br />Κάτι ανάλογο του <span style="font-weight: bold;">«λευκού πίνακα ζωγραφικής»</span> στον οποίο αναφέρθηκα πρωτύτερα, είναι η ιδέα ότι όλα τα παιδιά γεννιούνται κρατώντας έναν καθρέπτη, πάνω στον οποίο αντανακλάται ο κοινωνικός τους περίγυρος. Ένα παιδί που γεννιέται στην και μεγαλώνει στην Ιταλία από Ιταλούς, θα αναπτυχθεί με τις συνήθειες της Ιταλικής κουλτούρας: η προφορά, οι παραδόσεις, οι γεύσεις και όλα οι άλλοι παράγοντες θα αντανακλαστούν στο παιδί. Δεν γεννήθηκε με το γονίδιο του «Ιταλού», στο οποίο μπορεί να οφείλεται η συμπεριφορά του. Παρομοίως ένα παιδί που γεννήθηκε από Γερμανούς γονείς, αλλά υιοθετήθηκε στην Αγγλία, θα αναπτυχθεί εξ αντανακλάσεως με την Αγγλική κουλτούρα, μέσα στην οποία μεγαλώνει και όχι με την Γερμανική. Χαρακτηριστικά όπως η διάλεκτος, η παράδοση, η γεύση, δεν προϋπάρχουν στην ανθρώπινη φύση, πολύ δε περισσότερο η απληστία: κάποιος που ζει μόνος σ’ ένα νησί και δεν αντιμετωπίζει ανταγωνισμό για τροφή και νερό, δεν θα αναπτύξει το ένστικτο των «<span style="font-weight: bold;">απεριόριστων αναγκών</span>», με τον τρόπο που θα αναπτυχθεί σε κάποιον που ζει σ’ ένα χωριό μ’ εκατό κατοίκους και πρόσβαση σ’ ένα μόνο δέντρο με φρούτα και μόνο μία πηγή αγαθών...<br /><br />Επιπροσθέτως και κατ’ αναλογία, τα παραπάνω δεν περιορίζονται μόνο στο κόσμο τον ανθρώπων σαν εκδήλωση συμπεριφοράς που βασίζεται στα βιώματα. Στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σκύλοι εκπαιδευόταν να επιτίθενται και να σκοτώνουν Γιαπωνέζους στρατιώτες. Ταυτόχρονα σ’ άλλες περιπτώσεις σκυλιά εκπαιδευόταν να συνοδεύουν τυφλούς. Τα σκυλιά που σκότωναν στρατιώτες δεν ήταν «κακά», όπως και τα σκυλιά που οδηγούν τυφλούς δεν είναι «καλά»: απλά είναι αποτέλεσμα εκπαίδευσης αναλόγως των συνθηκών, ακριβώς όπως κι εμείς κατηχούμαστε από το νομισματικό σύστημα.<br /><br />Το ερώτημα που τίθεται συχνά είναι: <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«Δούλεψα για να αποκτήσω αυτά που έχω, γιατί πρέπει να δίδεται δωρεάν βοήθεια σ’ ανθρώπους στις υπανάπτυκτες χώρες;»</span></span><br /><br />Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι όσοι γεννιούνται σ’ αναπτυγμένες χώρες, που έχουν στη διάθεση τους ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, νοσοκομεία, σχολεία, αυτοκίνητα, τηλέφωνο, τηλεόραση, υπολογιστές και όλες τις μορφές της τεχνολογίας που κάνουν την ζωή μας ευκολότερη, δεν έχουν συνεισφέρει τίποτα απολύτως στην δημιουργία αυτών των τεχνολογιών. Υπήρχαν ήδη. Παρ’ όλα αυτά όμως έχουν πλήρη πρόσβαση σ’ όλες.<br /><br />Είναι ζωτικής σημασίας να κατανοήσουμε ότι το <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«βασικό πρόβλημα της οικονομίας»</span></span> που έχει προκύψει, δεν γίνεται αντιληπτό από τους περισσότερους ανθρώπους: Οι ανθρώπινες ανάγκες δεν είναι ατελείωτες. Τουναντίον το ανταγωνιστικό περιβάλλον της αγοράς «δημιουργεί» ίσως ατελείωτες ανάγκες – ο ανταγωνισμός για επιβίωση είναι αποδεκτός – αλλά το να το αποδεχτούμε σαν δεδομένο για όλους αυτό είναι μάλλον υποκειμενικό και επισφαλές. Στη κοινωνία που ζούμε σήμερα, κίνητρο και μέτρο για την επιτυχία είναι η χρηματική ανταμοιβή και η συνεχής επιδίωξη πολλαπλασιασμού του (ακόμη κι όταν δεν υπάρχει πραγματική ανάγκη), μοιάζει φυσικό επακόλουθο. Παρομοίως όμως το «βασικό πρόβλημα της οικονομίας» δεν είναι το υπέρτατο εμπόδιο για την μετάβαση σε μία <span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">«Οικονομία Βασισμένη στους Φυσικούς Πόρους» (ΟΒΠ)</span></span>. Αν οι άνθρωποι εξαναγκάζονται να πιστεύουν ότι θα απαιτούν υλιστικές απολαύσεις επ’ αόριστον, παρομοίως μπορούν να δεχθούν και το αντίθετο. Αυτό δεν είναι μία μεθοδολογία χωρίς βάση στο σημερινό σύστημα: σε μία ομιλία του προς του σπουδαστές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης το 2010, ο Αμερικανός ερευνητής μοντέλων που έχουν βάση σε διαφορετικά κίνητρα, <span style="font-weight: bold;">Dan Pink</span>, έθεσε προς συζήτηση τον παρακάτω αντισυμβατικό τρόπο προσέγγισης της απασχόλησης:<br /><br />Στη διάρκεια των τελευταίων ετών, μια αυστραλιανή εταιρεία λογισμικού με την επωνυμία <span style="font-weight: bold;">Atlassian</span>, εισήγαγε ένα τέτοιο σύστημα που ονομάζεται <span style="font-weight: bold;">«FedEx days»</span> - που πιθανώς απορρέει από την ιδέα της παράδοσης και κατά την διάρκεια της νύχτας - στις επιχειρήσεις της. Η ιδέα είναι ότι, πολλές φορές το χρόνο, σ’ ολόκληρο το εργατικό δυναμικό παρέχεται 24 ώρες ελεύθερος χρόνος, για να κατασκευάσουν μια λύση σε ένα πρόβλημα δικής τους επιλογής. Τους επιτρέπεται να εργαστούν σ’ οτιδήποτε, χωρίς περιορισμούς στόχων ή προϋπολογισμών, αρκεί να μην σχετίζεται με την καθημερινή τους εργασία. Η Atlassian παραδέχεται ότι ορισμένες από τις πιο επιτυχημένες λύσεις λογισμικού της προέρχονταν από αυτές τις «FedEx days». Οι μηχανικοί που αναπτύσσουν τις ιδέες αυτές, υποκινούνται από την ευκαιρία που τους δίνεται να εκφράσουν τις δημιουργικές τους δυνατότητες και να παρουσιάσουν την ικανότητά τους και όχι λόγω κάποιας χρηματικής ανταμοιβής ή την ανάγκη για απόδοση οριοθετημένων αποτελεσμάτων.<br /><br />Αυτή η προσέγγιση έχει υιοθετηθεί από το γίγαντα του Διαδικτύου, <span style="font-weight: bold;">Google</span>, το οποίο λειτουργεί με μια πολιτική γνωστή ως <span style="font-weight: bold;">«Twenty Percent time»</span>. Αντί να δοθεί η δυνατότητα ελεύθερης εργασίας εκτός στόχων και αντικειμένων μιας ή δύο ήμερων το χρόνο στο προσωπικό, οι μηχανικοί της Google δουλεύουν εκτός επίβλεψης της διοίκησης σε ποσοστό 20% του συνολικού χρόνου εργασίας τους. Η υιοθέτηση αυτού του τρόπου εργασίας είχε ως αποτέλεσμα μερικά από τα πιο <span style="font-weight: bold;">διάσημα «εργαλεία»</span> της εταιρίας: <span style="font-weight: bold;">Google News & Gmail</span>. Σε μία ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του <span style="font-weight: bold;">Standford</span> ο αντιπρόεδρος και υπεύθυνος προϊόντων έρευνας και εμπειρίας χρήστη, δήλωσε ότι το 50% όλων των νέων αυτών προϊόντων είναι απόρροια αυτού του τρόπου εργασίας.<br /><br />Οι τάσεις αυτές οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας ολόκληρης φιλοσοφίας, όσον αφορά τα κίνητρα της εργασίας, γνωστή ως <span style="font-weight: bold;">«ROWE»</span>(αποτελέσματα εκ του περιβάλλοντος εργασίας) . Η φιλοσοφία ROWE δέχεται ως γεγονός ότι, στις επιχειρήσεις αλλά και τον ευρύτερο κόσμο, ο μοναδικός αναγνωρισμένος παράγοντας για τη μέτρηση της επιτυχίας, είναι τελικά τα αποτελέσματα. Εξ αυτού, επιχειρήσεις που υιοθέτησαν την προσέγγιση της φιλοσοφίας «ROWE», δεν θέτουν στο προσωπικό τους περιορισμούς ωραρίων, γραφείων, αντικειμενικών σκοπών ή οποιαδήποτε άλλη απαίτηση η οποία εγκλωβίζει την δημιουργικότητα τους. Οι απασχολούμενοι μπορούν να εργαστούν όταν θέλουν, όπου θέλουν, για όποιους σκοπούς θέλουν, αρκεί να επιτευχθεί ό τελικός στόχος. Δεν καθοδηγούνται για το πώς ή πότε να κάνουν πράγματα, και ως αποτέλεσμα αυτό τους επιτρέπει να αναπτύξουν τις δικές τους μοναδικές δημιουργικές μεθόδους και τα κίνητρά τους. Ως αποτέλεσμα, σ’ όλες τις περιπτώσεις που υιοθετήθηκε η φιλοσοφία «ROWE» η ικανοποίηση και η δραστηριοποίηση των εργαζομένων έχει αυξηθεί και εξ αυτού και η συνολική παραγωγικότητα.<br /><br />Το 1993, η <span style="font-weight: bold;">Microsoft</span> ξεκίνησε ένα έργο μικρής τελικά απήχησης, για τη δημιουργία μιας ψηφιακής εγκυκλοπαίδειας, που ονομάζεται <span style="font-weight: bold;">Encarta</span>. Μπορεί να έχετε υποθέσει σωστά, ότι Encarta δεν έτυχε ευρείας αποδοχής, λόγω του γεγονότος ότι ήταν εμπορικά ανεπιτυχής. Αυτή η έλλειψη επιτυχίας, ήρθε ως φυσικό επακόλουθο, παρά τις μεγάλες επενδύσεις που καταβλήθηκαν στους επαγγελματίες που δημιουργούν τις καταχωρήσεις εγκυκλοπαίδειας, και εργάστηκαν υπό άριστες συνθήκες (αλλά υπό αυστηρές προθεσμίες παράδοσης), σε αντίθεση με όσα μας λένε για την καθοδήγηση των ανθρωπίνων επιτευγμάτων από το χρηματικό κίνητρο. Οκτώ χρόνια μετά την παρουσίαση της Encarta, ένα άλλο εγκυκλοπαιδικό έργο ξεκίνησε, αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο. Στο μοντέλο αυτό, δεν υπάρχουν αμοιβές για τους συνεισφέροντες, ούτε υπάρχει κανένα άλλο είδος, υλιστικής ανταμοιβής. Είναι βασισμένο απλώς στο γεγονός, ότι οι άνθρωποι απολαμβάνουν να εκφράζουν τη δημιουργικότητά τους, όταν δοθεί η ευκαιρία να συνεισφέρουν σε ένα σκοπό που δεν περιορίζεται από προσωπικά οφέλη. Ως αποτέλεσμα, η <span style="font-weight: bold;">Wikipedia</span> είναι αναμφισβήτητα η πιο γνωστή ψηφιακή εγκυκλοπαίδεια στον κόσμο σήμερα, με μεγάλη διαφορά, σε σχέση με την απήχηση της Encarta.<br /><br />Αυτό που αποδεικνύουν όλες αυτές οι επιτυχίες, είναι ότι επιτρέποντας στην ανθρώπινη φυλή να έχει την πεποίθηση ότι μπορεί να λειτουργήσει δημιουργικά, λιμνάζοντας στο ξεπερασμένο νομισματικό σύστημα, είναι απλώς αντιπαραγωγική και αναποτελεσματική. Όσο το δεχόμαστε αυτό, θα συνεχίσουμε να ζούμε σε μια κοινωνία όπου η αξιοπρέπεια και η ηθική συμπεριφορά είναι ουσιαστικά αδύνατη.<br /><br /><span style="font-style: italic;"> <br />"Λέγαμε πόσο πολύ σημαντικό είναι, να επιτευχθεί, στον ανθρώπινο νου, η ριζική επανάσταση. Η κρίση είναι μια κρίση στη συνείδηση. Μια κρίση στην οποία δεν μπορούμε να δεχτούμε πια τα παλιά πρότυπα, τις αρχαίες παραδόσεις. Και, λαμβάνοντας υπόψη αυτό που ο κόσμος είναι τώρα, με όλη την δυστυχία, τις συγκρούσεις, καταστροφική βία, την επιθετικότητα, και ούτω καθεξής, ο άνθρωπος εξακολουθεί να είναι όπως ήταν: εξακολουθεί να είναι βίαιος, επιθετικός, κτητικός, ανταγωνιστικός, και έχει χτίσει μια κοινωνία προς αυτή την κατεύθυνση..."</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Jiddu Krishnamurti</span></span><br /><br />Το άλλο μισό του <span style="font-weight: bold;">«βασικού οικονομικού προβλήματος»</span>, είναι αναμφισβήτητα λιγότερο ασαφές: <span style="font-weight: bold;">«οι πόροι του πλανήτη είναι πεπερασμένοι»</span>. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως: <span style="font-weight: bold;">«τα χρήματα είναι ο μόνος τρόπος για τη διανομή κάτι περιορισμένης ποσότητας»</span>.<br /><br /><br />Είναι αλήθεια ότι αν συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε περίπου 300 εκατομμύρια αυτοκίνητα με πετρέλαιο, θα μας τελειώσει. Είναι αλήθεια ότι αν συνεχίσουμε να θερμαίνουμε τα σπίτια μας με χρήση άνθρακα και φυσικού αερίου, θα μας τελειώσει. Είναι επίσης αλήθεια ότι, στο έργο του <span style="font-weight: bold;">«Η Δημοκρατία»</span>, ο Πλάτωνας προσδιόρισε ότι: <span style="font-weight: bold;">«Η αναγκαιότητα είναι η μητέρα της εφεύρεσης»</span>. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι, κάθε φορά που η ανθρωπότητα ξεμένει από μια φυσική πηγή, μια εναλλακτική λύση θα επιδιωχθεί. Αυτό δεν είναι λιγότερο αληθές σήμερα από ότι ήταν το 380 π.Χ.: συνειδητοποιώντας ότι οι ενεργειακές πηγές μας φθίνουν, μαζικές επενδύσεις έχουν γίνει σε «πράσινο» καύσιμο - ίσως περισσότερο από ότι έχουμε ποτέ συνειδητοποιήσει. Το γεγονός είναι ότι θα μπορούσαμε να σταματήσουμε την καύση όλων των ορυκτών καυσίμων από αύριο, χωρίς να ξεμείνουμε ποτέ από ενέργεια, χρησιμοποιώντας τις σύγχρονες τεχνολογίες. <span style="font-weight: bold;">Μόνο η Γεωθερμική ενέργεια, έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί πηγή του ενεργειακού δυναμικού αρκετά ισχυρή για να τροφοδοτήσει τον κόσμο, όπως είναι τώρα, για τα επόμενα 4000 χρόνια.</span><br /><br /><br />Επιπροσθέτως, η θερμότητα του πυρήνα του Γης ανανεώνεται συνεχώς, επιτρέποντας στη γεωθερμική ενέργεια να τροφοδοτεί στην πραγματικότητα τα πάντα στη γη απείρως. Αν και έχω ασχοληθεί μόνο για λίγο με το θέμα της ενέργειας, δεν απαιτεί κάποιον εξειδικευμένο επιστήμονα για να αρχίσουμε να μαντεύουμε τον απεριόριστο αριθμό των πιθανών εναλλακτικών υλικών και των πόρων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, δεδομένου της απίστευτα γνωστής τάσης του ανθρώπου προς την καινοτομία.<br /><br />Όταν ο <span style="font-weight: bold;">Franklin Delano Roosevelt</span>, 32ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, άρχισε ν’ αναζητά τρόπους για να εισέλθει η χώρα του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, <span style="font-weight: bold;">οι ΗΠΑ κατείχαν περίπου 600 μαχητικά αεροσκάφη</span>, και στερούνταν τα κεφάλαια για να κατασκευάσουν περισσότερα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ωστόσο, έχοντας πρόσβαση σε φυσικούς πόρους για την παραγωγή μαχητικών, κατασκεύαζαν 90.000 ετησίως, μέχρι το τέλος του πολέμου</span>.<br /><br />Αυτό δείχνει ότι, σε περιόδους πολέμου, είμαστε κάτι παραπάνω από ικανοί να παράγουμε όπλα σε απίστευτους ρυθμούς, ανεξάρτητα από τη διαθεσιμότητα των χρημάτων. Φανταστείτε αν η ίδια αποτελεσματικότητα εφαρμοζόταν σε καιρούς ειρήνης, και αντ' αυτού επιλέγαμε να παράγουμε τρόφιμα να χτίζουμε σχολεία και νοσοκομεία αντί για μαχητικά αεροσκάφη. Αυτό είναι μια απόδειξη για την πραγματική ικανότητά μας να παράγουμε αφθονία, όταν είναι απαραίτητο.<br /><br /><br />Ελπίζω ότι θα κρίνετε αυτό το άρθρο με ανοιχτό μυαλό. Προφανώς, είναι δύσκολο να δεχθούμε ότι όσα σας έχουν διδάξει οι δάσκαλοι σας και τα βιβλία, σχετικά με τον τρόπο που ο άνθρωπος λειτουργεί εντός αυτού του συστήματος, είναι ένας συνδυασμός ψεμάτων και ανοησιών, αλλά ελπίζω ότι είστε αρκετά ευφυή για να μην δεχθείτε το πρώτο πράγμα που ακούτε ή διαβάζετε, ως ευαγγέλιο. Σε έναν κόσμο, όπου τόσα πολλά, είναι συγκεντρωμένα με βάναυσο τρόπο, στα χέρια λίγων σε βάρος τόσο πολλών, είναι εύκολο να κατανοήσουμε ότι κάτι είναι πολύ λάθος. Καθήκον απέναντι στον εαυτό σας και σε όλους τους άλλους γύρω σας, είναι να μην σταματήσετε ποτέ τις ερωτήσεις. Να είστε δάσκαλος και μαθητής: <span style="font-weight: bold;">“Εμπνεύστε τον καθένα γύρω σας με το παράδειγμά σας”</span>.<br /><br /><span style="font-style: italic;">«Τα χρήματα είναι σημαντικά μόνο σε μια κοινωνία, που οι πόροι για την επιβίωσή είναι περιορισμένοι και πρέπει να ελέγχονται και οι άνθρωποι δέχονται χρήματα ως μέσο ανταλλαγής για τους λιγοστούς αυτούς πόρους. Τα χρήματα είναι ένας κοινωνικός συμβιβασμός: δεν είναι φυσικός πόρος και δεν αντιπροσωπεύει κανέναν. Δεν είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά έχουμε εξαναγκαστεί να τα θεωρούμε..."</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Jacque Fresco</span><br /><br />Η μετάφραση είναι δική μου από το άρθρο "Το βασικό πρόβλημα της οικονομίας" του τεύχους Αυγ-Σεπ 2010 του Newsletter του κινήματος Zeitgeist...</div>

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Χρεωθήκαμε την ζωή με την γέννηση μας, και όλοι μας θα πληρώσουμε το τίμημα της με τον θάνατο μας! Όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν ενδιάμεσα ...

Διαβάστε περισσότερα »

Ελληνική Μυθολογία - Ο Μύθος του Ορφέα

<a href="http://3.bp.blogspot.com/-EHQVtWRdVi4/UOXJin_fNYI/AAAAAAAAADw/tswFHVvEsEs/s1600/orfeas_logo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;" target="_blank"><img alt="Ελληνική Μυθολογία - Ο Μυθος του Ορφεα" border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-EHQVtWRdVi4/UOXJin_fNYI/AAAAAAAAADw/tswFHVvEsEs/s200/orfeas_logo.jpg" title="Ελληνική Μυθολογία - Ο Μυθος του Ορφεα" width="200" /></a>Ο Ορφέας γεννήθηκε στην περιοχή της Θράκης περίπου τον 6ο αιώνα π.Χ.<br /><br />Ήταν γιος της Καλλιόπης, μούσα της επικής ποίησης και του Οίαγρου βασιλιά της Θράκης.<br /><br />Ο μύθος λέει ότι ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας του δίδαξε την μουσική και του χάρισε την λύρα του.<br /><br />Πρώτος ποιητής και εμπνευσμένος αοιδός.<br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4NURbBswsjc/UOXKTQf102I/AAAAAAAAAD8/1lO3nMZTQZE/s1600/OrpheusBritonRiviere.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="Ο Μύθος του Ορφέα" border="0" height="186" src="http://4.bp.blogspot.com/-4NURbBswsjc/UOXKTQf102I/AAAAAAAAAD8/1lO3nMZTQZE/s320/OrpheusBritonRiviere.jpg" title="Ο Μύθος του Ορφέα" width="320" /></a>Η ζωή του δεν είναι παρά η ιστορία των κυρίαρχων και ακατανίκητων εκφράσεων της αρμονίας.<br />Πολλοί από τους αρχαίους είχαν εξυμνήσει αυτή την υπέροχη δύναμη της λύρας του Ορφέα, αυτό το Θεϊκό μάγεμα που από τους ανθρώπους που τρέχουν να το ακούσουνε μεταδίδεται σε ολόκληρη τη φύση. Τα άγρια θηρία βγαίνουν από τις φωλιές τους και έρχονται να σταθούν μπροστά στα πόδια του, τα δέντρα, ακόμα και οι βράχοι μετακινούνται για να έρθουν να τον ακούσουν.<br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NdYKO-2-wpM/UOXK5rt3qJI/AAAAAAAAAEI/AD-keU64K18/s1600/49023-532-1%25281%2529-960.jpg" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="Ιασονας, Αργοναυτικη εκστρατεια" border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-NdYKO-2-wpM/UOXK5rt3qJI/AAAAAAAAAEI/AD-keU64K18/s320/49023-532-1%25281%2529-960.jpg" title="Ιασονας, Αργοναυτικη εκστρατεια" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(Ιάσονας, Αργοναυτική εκστρατεία)</span></span></td></tr></tbody></table>Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία, ο Ορφέας επέστρεψε στην Θράκη και ζούσε όπως και πριν, τριγυρίζοντας μέσα στο δάσος, παίζοντας τη λύρα του και τραγουδώντας.<br /><br />Εκεί συναντήθηκε με την νύμφη Ευρυδίκη την οποία αργότερα παντρεύτηκε.<br /><br />Η ευτυχία τους όμως δεν κράτησε για πολύ.<br /><br /><br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hwCsZBzZTtQ/UOXLdA7SPeI/AAAAAAAAAEQ/cP6Ql0TB4QU/s1600/nymph_and_satyr.png" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="(Ευρυδικη & Σατυρος)" border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-hwCsZBzZTtQ/UOXLdA7SPeI/AAAAAAAAAEQ/cP6Ql0TB4QU/s200/nymph_and_satyr.png" title="(Ευρυδικη & Σατυρος)" width="200" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small; text-align: left;">(Ευρυδίκη & Σάτυρος)</span></td></tr></tbody></table>Μια μέρα που έτυχε να ξεφύγει από την ερωτική καταδίωξη ενός σάτυρου  τσιμπήθηκε από ένα φίδι που ήταν κρυμμένο στα χόρτα. Το τσίμπημα ήταν θανατηφόρο.<br />Ο Ορφέας μένει με τη θλίψη.<br /><br />Το τραγούδι του λένε ότι ήταν τόσο λυπητερό που ακόμα και οι πέτρες ράγιζαν. Δεν τον παρηγορούσε τίποτε.<br /><br />Οι θεοί του Ολύμπου του επέτρεψαν να κατέβει στον Άδη, στο βασίλειο του Πλούτωνα για να ξαναβρεί την Ευρυδίκη και με την απόφαση είτε να την φέρει πίσω στον κόσμο είτε να μείνει για πάντα εκεί μαζί της. <br /><br /><br />Με τη μελωδία της μουσικής του, σαγήνευσε και αποκοίμισε τον φοβερό Κέρβερο, τον φύλακα των ψυχών και κατάφερε να περάσει τις πύλες του Άδη. Ο Πλούτωνας τον φιλοξένησε στο παλάτι του και λύγισε στα παρακάλια του, στην θλίψη και στον πόνο της μαγευτικής μουσικής του και δέχτηκε να αφήσει την Ευρυδίκη να φύγει, με έναν όρο: Στον δρόμο της επιστροφής για τον επάνω κόσμο, μπροστά θα πηγαίνει αυτός και πίσω του θα ακολουθεί η Ευρυδίκη. Μέχρι να φθάσουν στον προορισμό τους ο Ορφέας δεν έπρεπε ούτε μια φορά να γυρίσει να δει την Ευρυδίκη, αλλιώς θα την έχανε για πάντα!<br /><br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hhcbtwVWuT0/UOXMjNxGCVI/AAAAAAAAAEc/dsr-wjJbZjQ/s1600/CerberusDante.jpg" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="(Εξημερωση Κερβερου)" border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-hhcbtwVWuT0/UOXMjNxGCVI/AAAAAAAAAEc/dsr-wjJbZjQ/s320/CerberusDante.jpg" title="(Εξημερωση Κερβερου)" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small; text-align: left;">(Εξημέρωση Κέρβερου)</span></td></tr></tbody></table>Ο Ορφέας δέχθηκε τον όρο του Πλούτωνα και με την συνοδεία του Ερμή ξεκίνησαν να επιστρέψουν στην γη. Φθάνοντας όμως κοντά στην έξοδο, ο Ορφέας έχασε την υπομονή του, παρασύρθηκε από την αγάπη του και την λαχτάρα να ξαναδεί την Ευρυδίκη και γύρισε να την κοιτάξει.<br /><br />Η Ευρυδίκη ξαφνικά χάθηκε, επιστρέφοντας στο σκοτεινό παλάτι του Άδη και ο Ορφέας έμεινε ξανά μόνος του για πάντα! Άδικα έκλαψε και θρήνησε για την ανοησία του ο Ορφέας. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πόνο του άρχισε να τριγυρίζει πάλι στα δάση με την λύρα του και να τραγουδά γα τον χαμό της Ευρυδίκης. Πολλές νύμφες του δάσους θέλησαν να ζήσουν μαζί του, αυτός όμως τις αγνοούσε και καμιά δεν πήρε ποτέ τη θέση της Ευρυδίκης πλάι του.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="415" src="http://www.youtube.com/embed/LVrZRc5i8w8" width="495"></iframe><br /><br /><br />Σχετικά άρθρα:<br /><br /><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/ellhnikh-mythologia-dias.html" target="_blank"><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος πρώτο: ΔΙΑΣ</span></b></a><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></b> <a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/ploytonas-ellhnikh-mythologia.html" target="_blank"><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Δευτερο: ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ</span></b></a><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></b> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/artemis.html" target="_blank">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Τρίτο: ΆΡΤΕΜΙΣ</a></span></b><br /><b><br /></b> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/blog-post_5676.html">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Τεταρτο: ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ</a></span></b>

Ελληνική Μυθολογία - Ο Μύθος του Ορφέα

Ο Ορφέας γεννήθηκε στην περιοχή της Θράκης περίπου τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος της Καλλιόπης, μούσα της επικής ποίησης και του Οίαγρου βασιλ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDD5yynCvJMzUfmiIQ8PA57PMUYmNzNspHwp6vbqI8XECf3m-gMyfVzO15KpIMbhLP8nRTjBe7_tqvWNddEez88u0jo6H7OJQdiMuF8eELK6_YNMUkLlTDz-yl4sILqMNAfbjidY0tWaI/s1600/pythagoras.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας"><img alt="ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας" border="0" height="340" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjDD5yynCvJMzUfmiIQ8PA57PMUYmNzNspHwp6vbqI8XECf3m-gMyfVzO15KpIMbhLP8nRTjBe7_tqvWNddEez88u0jo6H7OJQdiMuF8eELK6_YNMUkLlTDz-yl4sILqMNAfbjidY0tWaI/s400/pythagoras.jpg" width="495" /></a></div><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πυθαγόρας, ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας (580-500 π.Χ.). Ο μέγας αυτός μύστης επέβαλε πρακτικά στους μαθητές του την άσκηση της αυτογνωσίας.<br /></span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Κατά τον Ιάμβλιχο (του 3ου μ.Χ. αιώνα), οι μαθητές του ήσαν:</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">- Οι ακουστικοί (άκουγαν μόνο, δεν ρωτούσαν τίποτε, δεν έλεγαν τίποτε).<br /><br />- Οι μαθηματικοί (η φιλοσόφηση γινόταν με αριθμούς, ως σύμβολα ερμηνευόμενα).<br /><br />- Οι φυσικοί (ανώτερου βαθμού, εισάγονταν σε πληρέστερη γνώση της φύσης και των όντων) και<br /><br />- Η τέταρτη τάξη: αυτοί που κατείχαν την ανώτατη μύηση και γνώση.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Ασκούντο σε μυστηριακές αρετές,</b> πρώτα της σιγής (να σιωπούν) και της εχεμύθειας (να κρατούν απόλυτα μυστικά απ' τους άλλους ό,τι άκουγαν ή διδάσκονταν και μάθαιναν). Μ' αυτά κατόρθωναν τη θεληματική χρήση του Νου, ηρεμία, αταραξία, αυτόβουλη κατεύθυνση της σκέψης, όπου η ηθική και η λογική απαιτούν και όχι όπου το συναίσθημα (η συγκίνηση) και η τυχαία παρόρμηση απ' τους ερεθισμούς. Επιδίωκαν και την καταστολή των ορμών, των επιθυμιών, των ορέξεων και γενικά των παθών και όλων όσων αποτελούν εμπόδιο στην αυτογνωσία.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Επέβαλε έπειτα ο Πυθαγόρας στους μαθητές του να εφαρμόζουν στη ζωή τους τις αρετές:</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">α) της ευσέβειας. "Θεόν τίμα, πρώτα και σέβου".<br /><br />β) της ευορκίας. "Σέβου όρκον" που θα πει συνέπεια και ακριβή τήρηση του όρκου που δόθηκε, αλλά και κάθε υπόσχεσης.<br /><br />γ) τιμή προς τους γονείς. "Τους γονείς τίμα".<br /><br />δ) της εγκράτειας. "Ειθίζεο, γαστρός μεν πρώτιστα και ύπνου, λαγνείας, θυμού...", δηλ. να συνηθίζεις να κυριαρχείς στις επιθυμίες πρώτα, πρώτα του φαγητού και του ποτού, του ύπνου, των αφροδισίων, της οργής (θυμού). Απόφευγε τις αισχρές πράξεις και με άλλους και μόνος.<br /><br />ε) της δικαιοσύνης. "Δικαιοσύνην ασκείν έργω τε λόγω τε".<br /><br />στ) να γνωρίζουν ότι πεπρωμένο είναι όλοι ανεξαιρέτως να πεθαίνουν. `Αρα να είναι πάντα έτοιμοι, αγνοί και ενάρετοι. "Γνώθι θανέειν, πέπρωται άπασι".<br /><br />ζ) της λιτότητας. "Υγείας της περί το σώμα χρη έχειν· αλλά μέτρον (το κανονικό ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο) ποτού, σίτου, γυμνασίων". `Αριστη συμβουλή και προτροπή.<br /><br />η) η ελευθερία, μεγάλο αγαθό· αρετή η διαφύλαξή της. "Μηδέ ανελεύθερον ίσθι· επί πάσι μέτρον άριστον".<br /><br />θ) δια της προσευχής κατάκτησε μεγάλες δυνάμεις. Αλλά αναλάμβανε με θάρρος το έργο αφού προσευχηθείς στο Θεό να σε βοηθήσει να τελειώσεις. "Αλλ' έρχου επ' έργον θεοίσιν επευξάμενος τελέσαι".<br /><br />ι) Δια της καθάρσεως του σώματος και της ψυχής σώζεται το Εγώ.<br /><br />ια) συνεχής επιδίωξη της φρόνησης. "Ηνίοχον γνώμιν στήσας καθύπερθεν αρίστην" δηλ. πάνω απ' όλα ας έχεις άριστο κυβερνήτη το νου.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το κορύφωμα όμως της πρακτικής εφαρμογής της αυτογνωσίας απ' τους Πυθαγόρειους κατορθωνόταν με τον αυτοέλεγχο κάθε βράδυ πριν τον ύπνο με τα πολυθρύλητα τρία ερωτήματα: Οι περίφημοι αυτοί στίχοι των "χρυσών επών" (στίχ. 40-45) έχουν ως εξής:</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">"Μηδ' ύπνον μαλακοίσιν επ' όμμασι προσδέξασθαι. Πριν των ημερινών έργων λογίσασθαι έκαστον·΄Πη παρέβην; Τι δ' έρεξα; Τι μοι δέον ούκ ετελέσθη; Αρξάμενος δ' από πρώτου επέξιθι και μετέπειτα. Δεινά μεν εκπρήξας επιπλήσσεο· χρηστά δε τέρπου. Ταύτα πόνει· ταύτ' εκμελέτα· τούτων χρη εράν σε".</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Δηλ. κατά πιστή και κατά λέξη μετάφρασή μας: <b>μη δεχθείς ποτέ στα μάτια σου τον ύπνο πριν εξετάσεις προσεκτικά ένα ένα τα έργα της ημέρας εκείνης ρωτώντας τον εαυτό σου: σε ποια έσφαλα; Τι καλό έκανα; Τι έπρεπε να κάνω και το παρέλειψα;</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αφού αρχίσεις από το πρώτο έργο της ημέρας προχώρα μέχρι το τελευταίο. Έπειτα από τον έλεγχο<b> να επιπλήττεις (καταδικάζεις) τον εαυτό σου για τις κακές πράξεις για δε τις καλές να ευχαριστιέσαι ολόψυχα. Μ' αυτά ασχολήσου, αυτά μελέτα με προσοχή, αυτά είναι ανάγκη να αγαπήσεις με ζήλο. Τα σχόλια περιττεύουν.</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μόνο η περικοπή αυτή, απ' τη διδασκαλία των Πυθαγορείων αν παρέμενε, θα ήταν ικανή να δείξει το υπέροχο ηθικό της ύψος. Κι όμως πέρασαν 2500 χρόνια και τη θαυμάσια αυτή μέθοδο, της ανύψωσης του Εγώ σε μεγαλειώδη θέση, με τον αυτοέλεγχο και την καθημερινή αυτοκριτική, δεν επιχείρησαν να εφαρμόσουν οι παιδαγωγοί στην εκπαίδευση των νέων.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Δεν είναι παράδοξο. Η καθολίκευση της εκπαίδευσης μόλις απ' τις αρχές του 19ου αιώνα άρχισε και στον 20ό επιβλήθηκε συστηματικότερα. Έπειτα κατά τους δυο αυτούς τελευταίους αιώνες οι επιστημονικές επιτυχίες των ερευνητών στις θετικές λεγόμενες επιστήμες θάμπωσαν τους συντάκτες των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και πίστεψαν στην παντοδυναμία της ετερογνωσίας και για την αυτογνωσία δεν έμεινε θέση...</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Να μια σημαντική και κεφαλαιώδης ατέλεια των εκπαιδευτικών μας προγραμμάτων όλων των βαθμίδων.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Είναι ακατανόητο όσο και απαράδεκτο να αφιερώνονται τόσοι κόποι και μόχθοι και δαπάνες και αγωνίες και να δοκιμάζονται πικρίες και απογοητεύσεις για την ετερογνωσία και για την αυτογνωσία, αυτό τούτο το "νοούν", το εκλεκτό και το μεγάλο και το θείο Εγώ, να μη διατίθενται ούτε λίγα λεπτά της ώρας κάθε μέρα.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Επιβάλλεται σήμερα, όταν ο άνθρωπος έχει τέτοιες καταπληκτικές επιτυχίες στην ετερογνωσία, να στραφεί και στην αυτογνωσία. Τι ωφελεί αν οι επιστήμονες πέτυχαν να "ζυγίσουν" τα άστρα και να υπολογίζουν το βάρος τους ή να μετρούν τον αριθμό των πρωτονίων και των ηλεκτρονίων των ατόμων της ύλης και με τη διαταραχή της αναλογίας της σύνθεσής τους να αποδεσμεύουν την γιγάντια ενέργεια που εκλύουν, αν δεν αποκαλύψουν και δεν αξιοποιήσουν και την μέσα στο Εγώ, εξίσου αξιοθαύμαστη δυναμικότητα;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Κάθε πνευματική ή ηθική κατάκτηση συντελείται με τον ανθρώπινο νου. Το Εγώ νοεί, επινοεί, θαυματουργεί στις αποκαλύψεις των νόμων της φύσης.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Δεν θα αποκάλυπταν περισσότερα και ωφελιμότερα οι επιστήμονες ερευνητές, αν διέθεταν ισόρροπο χρόνο για τη μελέτη της φύσης του Εγώ του ανθρώπου και υπεδείκνυαν σε κάθε άνθρωπο την αυτοπροσπάθεια για αυτομελέτη και αυτοκαλλιέργεια των δυνατοτήτων του;</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">"Εις εαυτόν συνελού..." (στον εαυτό σου συγκεντρώσου) παραγγέλει ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος, "ένδον βλέπε" (μέσα σου βλέπε) "ένδον η πηγή του αγαθού και αεί αναβλύειν δυναμένη εάν αεί σκάπτης".</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ώστε, η πηγή του αγαθού (αυτού δηλ. που σώζει και ωφελεί) αναβλύζει μέσα απ' το Εγώ, αν όμως πάντοτε ανασκάπτεται (επίμονα προσπαθεί το ίδιο το Εγώ, δια του στοχασμού να αυτοαποκαλυφθεί) και αυτοκαλλιεργείται και αξιοποιεί τις ικανότητές του και αυτοδιερευνάται και καταστέλλει τις ορμές και τα πάθη του. Αν γίνεται συνεχώς αυτή η προσπάθεια, τότε και διαυγής σαν την πηγή του νερού, θα αναβλύζει από μέσα του και θα πλημμυρίζει το Είναι του από χαρά και ευτυχία.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το κλειδί, λοιπόν, της θύρας δια της οποίας διερχόμενος ο άνθρωπος κατευθύνεται στην ευδαιμονία είναι η αυτογνωσία.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Με την αυτογνωσία φερόμαστε ταχύτερα και σταθερότερα στη γνώση και στη μάθηση,</b> των οποίων την ακρότατη βαθμίδα κατέχει η απροσπέλαστη για τον άνθρωπο Σοφία. Φτάνουμε στη δυνατή γαλήνη και ηρεμία πνεύματος και ψυχής, προϋποθέσεων της ευτυχίας. Οδηγούμαστε με την ηθική διαβίωση, στην τελείωση, τον μοναδικό αλλά και ύψιστο σκοπό της γήινης ύπαρξης του ανθρώπου.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">[Πηγή gr.news.yahoo.com]</span></div>

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας

Πυθαγόρας, ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας (580-500 π.Χ.). Ο μέγας αυτός μύστης επέβαλε πρακτικά στους μαθητές του την άσκηση της αυτογν...

Διαβάστε περισσότερα »

Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoNkdeIT6U2ZFDiGZD5XJcih0RSlDHom-y-jAp-y2k4WlBInkDqNCL3qtiAf5KOkQADatqfqq4u9jdPQDMwbsyjEPFG9bk2kEVNTOEQpSAvJ5TjC2IZyiDAB_wMkwQP82tDPB8mk_JvGg/s1600/conjuction_jupiter_venus.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ"><img alt="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ" border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoNkdeIT6U2ZFDiGZD5XJcih0RSlDHom-y-jAp-y2k4WlBInkDqNCL3qtiAf5KOkQADatqfqq4u9jdPQDMwbsyjEPFG9bk2kEVNTOEQpSAvJ5TjC2IZyiDAB_wMkwQP82tDPB8mk_JvGg/s400/conjuction_jupiter_venus.jpg" width="495" /></a></div><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε το ερώτημα της εμφάνισης ή όχι του «αστέρα της Βηθλεέμ», αλλά και της επιστημονικής ερμηνείας του φαινομένου, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον καθορισμό της χρονολογίας γέννησης του Ιησού. Στη συνέχεια, με βάση τις υπάρχουσες ιστορικές αναφορές, και την αστρονομική μας γνώση, να ελέγξουμε όλες τις πιθανές ερμηνείες που αφορούν το αστρονομικό αντικείμενο που ονομάζουμε «αστέρα της Βηθλεέμ» ή «άστρο των Χριστουγέννων».<br /></span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η δημιουργία ημερολογίου με αφετηρία τη γέννηση του Ιησού προτάθηκε για πρώτη φορά το 532 μ.Χ, όταν ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός κάλεσε τον Διονύσιο τον μικρό (εκκλησιαστικό συγγραφέα) να συγκροτήσει ημερολόγιο και να καθορίσει το έτος γέννησης του Ιησού. Εκείνος όρισε ως έτος Ενσαρκώσεως το 1μ.Χ, το οποίο αντιστοιχούσε στο έτος 754 από την κτίση της Ρώμης, καθώς έτσι γίνονταν η έως τότε χρονολόγηση.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο Διονύσιος ο μικρός έκανε και ιστορικά και μαθηματικά λάθη στους υπολογισμούς του. Αξίζει να αναφέρουμε την παράληψη του έτους μηδέν στο νέο ημερολόγιο, αφού σε εκείνη την εποχή ήταν άγνωστη η χρήση των αλγεβρικών αριθμών. Η χρήση των αραβικών αριθμών και του μηδενός εμφανίζεται στην Ευρώπη μόλις το 1134μ.Χ. </span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι έρευνες των ιστορικών και θεολόγων έχουν καταλήξει σήμερα να τοποθετούν τη Γέννηση του Ιησού στο 6 – 7 π.Χ. Η δε ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου δεν προέκυψε από μαθηματικούς υπολογισμούς. Αποτέλεσε αρχικά απόφαση του πάπα Ιουλίου ο οποίος θέλησε να αντικαταστήσει, με τα Χριστούγεννα, την σημαντικότερη ειδωλολατρική γιορτή του Μίθρα, όπου οι λάτρεις του γιόρταζαν την «γέννηση του αήττητου ήλιου» και την διάβασή του ηλίου από το χειμερινό ηλιοστάσιο.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Γραπτές μαρτυρίες για τον «αστέρα» της Βηθλεέμ συναντάμε μόνο στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, όσον αφορά τα «κανονικά» ευαγγέλια, αυτά δηλαδή που η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί αποδεκτά και αξιόπιστα. Αντίστοιχες αναφορές βρίσκουμε και σε κάποια από τα λεγόμενα «απόκρυφα» ευαγγέλια, τα οποία είναι μεταγενέστερα των τεσσάρων «κανονικών». Συγκεκριμένα αναφορές υπάρχουν στα: «πρωτευαγγέλιο» του Ιακώβου, ευαγγέλιο του ψευδo-Ματθαίου, αραβικό ευαγγέλιο της νηπιακής ηλικίας του Σωτήρος, αρμενική βίβλος της παιδικής ηλικίας του Σωτήρος και συριακό χειρόγραφο S.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ας δούμε λοιπόν σε ποια εδάφια και με ποιο τρόπο αναφέρεται ο ευαγγελιστής Ματθαίος τον «αστέρα» και την παρατήρησή του (κεφ. Β εδαφ. 1-12): «ἰδοὺ μάγοι ἀπὸ ἀνατολῶνπαρεγένοντο εἰς Ἱεροσόλυμα» / <b>«εἴδομεν γὰρ αὐτοῦ τὸν ἀστέρα ἐν τῇ ἀνατολῇ καὶ ἤλθομεν προσκυνῆσαι αὐτῷ»</b> / «τότε Ἡρῴδης λάθρᾳ καλέσας τοὺς μάγους ἠκρίβωσεν παρ' αὐτῶν <b>τὸν χρόνον τοῦ φαινομένου ἀστέρος»</b> / <b>«ἐπορεύθησαν· καὶ ἰδοὺ ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ προῆγεν αὐτοὺς ἕως ἐλθὼν ἐστάθη ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον».</b></span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ποιοι όμως ήταν οι μάγοι που παρατήρησαν τον «αστέρα»; Η λέξη «magus» έχει προέλευση ιρανική ή ασσυριακή και σημαίνει δάσκαλος, σοφός. Ενδέχεται επίσης να προέρχεται και από την ελληνική λέξη «μέγας». Οι μάγοι ήταν οι αστρονόμοι της εποχής, επομένως αξιόπιστοι παρατηρητές του ουρανού, γι’ αυτό και τους εμπιστεύθηκε ο βασιλιάς Ηρώδης. Παράλληλα υπήρξαν αποκρυφολόγοι και αστρολόγοι. Στην Ελλάδα ήκμασαν από τα ορφικά έτη, στη δε Ανατολή υπήρξαν ιερείς της Ζωροαστρικής θρησκείας. Οι μάγοι της Γεννήσεως μπορεί να ήταν είτε Άραβες με καταγωγή από την Πέτρα, είτε Πέρσες. Η δεύτερη άποψη είναι η επικρατέστερη.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στην συνέχεια (έχει γίνει και νωρίτερα) όπου αναφέρουμε τη λέξη «αστέρας» εννοούμε οποιοδήποτε αστρονομικό αντικείμενο, διότι ενδέχεται να είναι πλανήτης ή κομήτης και όχι απαραίτητα κάποιος απλανής. Ο «αστέρας», καθώς τον περιγράφουν οι γραφές διαθέτει δύο βασικά χαρακτηριστικά: τη «κίνηση» (ὁ ἀστὴρ ὃν εἶδον ἐν τῇ ἀνατολῇ <b>προῆγεναὐτοὺς</b>) και τη «στάση» πάνω στην ουράνια σφαίρα (ἕως ἐλθὼν <b>ἐστάθη </b>ἐπάνω οὗ ἦν τὸ παιδίον). Οπότε το αστρονομικό αντικείμενο που αναζητούμε πρέπει να πληροί τα παραπάνω δεδομένα.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Στη συνέχεια αναφέρουμε όλες τις πιθανές ερμηνείες σχετικά με την ταυτότητα του ουρανίου σώματος, ξεκινώντας από τις λιγότερο πιθανές και καταλήγοντας σε αυτές με τις ισχυρότερες πιθανότητες.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Διάττοντας αστέρας, βροχή διαττόντων ή βολίδα:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι μεμονωμένοι διάττοντες (πεφταστέρια) αποτελούν και αποτελούσαν συνήθη αστρονομικά φαινόμενα. Ακόμα και ένας βοσκός στην αρχαιότητα ήταν ικανός να παρατηρήσει την πτώση ενός διάττοντα, χωρίς να εντυπωσιαστεί ή να την θεωρήσει σπάνιο φαινόμενο. Πρόκειται για ένα φαινόμενο περιορισμένης χρονικής διάρκειας (της τάξης των λίγων δευτερολέπτων) το οποίο δεν έρχεται σε συμφωνία με την αναφορά των γραφών ότι οι μάγοι το παρακολουθούσαν στη διάρκεια του ταξιδιού τους από τη χώρα τους προς την Ιουδαία. Επιπλέον, η πτώση ενός διάττοντα δεν πληροί τα παρατηρησιακά δεδομένα της «κίνησης» και της «στάσης», που αναφέραμε νωρίτερα.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μια βροχή διαττόντων αποτελεί σίγουρα πιο εντυπωσιακό φαινόμενο, εφόσον καθορίζεται από ένα ακτινοβόλο σημείο στον ουρανό, απ’ όπου φαίνεται να ξεκινούν οι διάττοντες τη πορεία τους. Η διάρκεια μιας βροχής διαττόντων δεν υπερβαίνει τις 5 με 10 νύχτες στον ουρανό. Μια τέτοια παρατήρηση επομένως δεν συμβιβάζεται με το δεδομένο της παρουσίας του αστέρα των μάγων για αρκετούς μήνες στον ουρανό.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η εκδοχή της βολίδας επίσης εμφανίζεται ανίσχυρη διότι, παρότι μπορεί να αποτελεί φαινόμενο εξαιρετικής λαμπρότητας, καθώς θρυμματίζεται στην πτώση του στην ατμόσφαιρα της Γης (μπορεί να υπερβεί ακόμα και την λαμπρότητα της σελήνης) ο χρόνος ζωής της δεν υπερβαίνει τις μερικές δεκάδες δευτερολέπτων.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Κομήτης:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ο κομήτης αποτέλεσε από την εποχή του Ωριγένη (248μ.Χ) πολύ ισχυρό υποψήφιο για τον «αστέρα των Χριστουγέννων». Διότι ένας κομήτης μπορεί να παρατηρηθεί για αρκετούς μήνες στον ουρανό, κινείται σχετικά με τους απλανείς αστέρες, αλλάζει θέση ως προς τον ήλιο και παρουσιάζει στάσεις όπως και οι πλανήτες. Η λαμπρότητά του μπορεί να τον κάνει ορατό ακόμα και την ημέρα. Επομένως ένας κομήτης ικανοποιεί τις απαιτήσεις της «κίνησης», της «στάσης» και της επί μήνες παραμονής του στον ουρανό. Όσον αφορά τους κομήτες της προχριστιανικής περιόδου γνωρίζουμε σχετικά με την διέλευση κομήτη το 17 π.Χ ο οποίος παρατηρήθηκε στις χώρες της Μεσοποταμίας και για τον κομήτη του Halley που πέρασε το 12 π.Χ. Οι χρονολογίες αυτές όμως απέχουν από τα έτη 6 και 7π.Χ όπου σήμερα τοποθετείται η γέννηση του Ιησού. Υπάρχει μια ακόμα κινέζικη καταγραφή, στην επίσημη ιστορία της δυναστείας των Χαν, και αναφέρεται σε παρατήρηση κομήτη το 5 π.Χ στον αστερισμό του Καρκίνου. Η παρατήρηση αυτή όμως αμφισβητείται αν σίγουρα αφορά κομήτη, καινοφανή αστέρα, ή ακόμα και λαμπρή βολίδα. Η περιγραφή που έχει διασωθεί δεν οδηγεί σε σαφή ερμηνεία του φαινομένου. Ισχυρό επιχείρημα κατά της υπόθεσης του κομήτη είναι ότι οι κομήτες ανέκαθεν θεωρούνταν κακοί οιωνοί: προάγγελοι πολέμων, λοιμών, επαναστάσεων, φυσικών καταστροφών, επομένως δύσκολα θα συνδυάζονταν με την γέννηση ενός βασιλιά.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU6PH3t7-b1IYM0clBtCsVnBv40jjoUt72onaYV4Rm4luGxcJm7IkqbaorUmFbA_GgYBuqhctf0oiPCbyVanSq7h6Pq9qdpgqJVcu8rDaNSFw7JfMtZG6AuhHmvpX9nhrEAOzD1JZjCck/s1600/Comet_Hale_Bopp_b.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ" border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgU6PH3t7-b1IYM0clBtCsVnBv40jjoUt72onaYV4Rm4luGxcJm7IkqbaorUmFbA_GgYBuqhctf0oiPCbyVanSq7h6Pq9qdpgqJVcu8rDaNSFw7JfMtZG6AuhHmvpX9nhrEAOzD1JZjCck/s400/Comet_Hale_Bopp_b.jpg" width="495" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Εικόνα (1):</b> Κομήτης Hale Bopp, Κοσμάς Γαζέας, Καστοριά 30/03/1997</span></i><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Καινοφανής (nova) ή υπερκαινοφανής (supernova) αστέρας:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Οι αρχαίοι αστρονόμοι γνώριζαν ότι υπάρχουν ορισμένοι αστέρες οι οποίοι έλαμπαν ξαφνικά με μεγάλη λαμπρότητα στον ουρανό. Στη συνέχεια έφθινε η λαμπρότητά τους, ώσπου μετά ορισμένο διάστημα δεν ήταν ορατοί. Τους ονόμαζαν «νέους» αστέρες και επρόκειτο για καινοφανείς ή υπερκαινοφανείς αστέρες. Οι φυσικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό αυτών των αστέρων και οδηγούν στην μεγάλη αύξηση της λαμπρότητάς τους αποτελούν γνώση της σύγχρονης Αστροφυσικής που ένας αρχαίος αστρονόμος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Ένας καινοφανής αστέρας προέρχεται από αστέρα διπλού συστήματος ο οποίος εκρήγνυται επαναληπτικά έλκοντας ύλη από τον συνοδό του. Ο υπερκαινοφανής αποτελεί ένα από τα τελευταία στάδια εξέλιξης στην ζωή ενός αστέρα μεγάλης μάζας, ο οποίος προκαλεί θερμοπυρηνική έκρηξη εκτινάσσοντας μεγάλο μέρος του υλικού του στο διάστημα, αφήνοντας υπόλειμμα ύλης στο περιβάλλοντα χώρο (εικόνα 2). Το 134 π.Χ ο Ίππαρχος παρατήρησε «νέο» αστέρα στον αστερισμό του Σκορπιού. Υπάρχει αναφορά για αντίστοιχη παρατήρηση το 107 μ.Χ στον αστερισμό των Διδύμων. Παρατήρηση nova ή supernova αστέρα κοντά στο έτος μηδέν δεν υπήρξε. Βεβαίως αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείεται να συνέβη και να παρατηρήθηκε μόνο από τους μάγους. Διότι αποτελούσε και θέμα τύχης για τους αρχαίους αστρονόμους η ξαφνική εμφάνιση και παρατήρηση τέτοιου αστέρα. Από την άλλη πλευρά όμως οι nova είναι απλανείς αστέρες και δεν κινούνται ούτε και παρουσιάζουν στάσεις στην ουράνια σφαίρα. Συνεπώς μια παρατήρηση καινοφανούς δεν θα ήταν συνεπής με τις μαρτυρίες των γραφών.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiFWQDd5lP70F7xbWfsy_URJllFZ_w8YVBh20l5FDrEc1Ne7RsWNqzUmVSYGGV3aXE3Lck1iW9U3ODbg1sdunV4OC8vrYlh_9LvuOg1ARFP7wkFS-diAcz6OkuHhc_lvp_XE2OXL3LL08/s1600/Tycho_nova.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ" border="0" height="480" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgiFWQDd5lP70F7xbWfsy_URJllFZ_w8YVBh20l5FDrEc1Ne7RsWNqzUmVSYGGV3aXE3Lck1iW9U3ODbg1sdunV4OC8vrYlh_9LvuOg1ARFP7wkFS-diAcz6OkuHhc_lvp_XE2OXL3LL08/s400/Tycho_nova.jpg" width="495" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Εικόνα (2):</b> Υπερκαινοφανής του Tycho Brahe (Chandra X-Ray Observatory, Spitzer Space Telescope, Calar Alto Observatory)</span></i><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πλανήτης:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Από την αρχαιότητα οι αστρονόμοι γνώριζαν πολύ καλά τον τρόπο που κινούνται οι πλανήτες στην ουράνια σφαίρα. Οι γνωστοί τότε πλανήτες ήταν οι Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Κρόνος και Δίας. Θεωρώντας την Γη ακίνητη (γεωκεντρικό σύστημα) παρατηρούμε τους πλανήτες να κινούνται πάνω στην ουράνια σφαίρα, ως προς τους απλανείς, άλλοτε από την δύση προς την ανατολή (ορθή κίνηση) και άλλοτε από την ανατολή προς τη δύση (ανάδρομη κίνηση). Τα σημεία που αλλάζει η κίνησή τους από ορθή σε ανάδρομη ονομάζονται στηριγμοί ή στάσεις. Η θεωρία κάποιου πλανήτη ως αστέρα της Βηθλεέμ υπήρξε πολύ ισχυρή συγκεντρώνοντας πολλά επιχειρήματα υπέρ της. Οι πλανήτες είναι φωτεινά ουράνια σώματα και ικανοποιούν τα κριτήρια της «κίνησης» και της «στάσης» στον ουρανό, ερχόμενοι σε συμφωνία και με την περιγραφή του ευαγγελιστή Ματθαίου. Υπάρχει θεωρία που ορίζει τον πλανήτη Δία ως αστέρα της Βηθλεέμ, ο οποίος βρέθηκε σε στάση το 7π.Χ, και μάλιστα στην κορυφή του ζωδιακού φωτός. Το ζωδιακό φως εμφανίζεται σαν ένα διάχυτο φως στον ορίζοντα λίγο μετά το λυκόφως ή λίγο πριν από το λυκαυγές. Προέρχεται από την σκέδαση του ηλιακού φωτός από τα μόρια της μεσοπλανητικής σκόνης και είναι ορατό μόνο τις εξαιρετικά σκοτεινές νύχτες, δίνοντας την εικόνα ενός κώνου φωτός (εικόνα 3). Αν λοιπόν ένα φωτεινό ουράνιο σώμα, όπως ένας πλανήτης, τύχει να βρεθεί στην κορυφή του ζωδιακού φωτός δίνει την εντύπωση ότι το φως προέρχεται από αυτό το σώμα.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJM733VW7i85rWQ7Cj9O8FtGoENNcgvCQ5qL_CIpgwb0HdLqDzezxscIRL96qxo1txSHtrFnYiOgH36pbeT2Cen1MT-D5X09Dr3XBzV4OTnJzUebgIG_WSg8k7mwN7hXqbFiZQUfmVC0k/s1600/zodiac_light_b.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ" border="0" height="600" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJM733VW7i85rWQ7Cj9O8FtGoENNcgvCQ5qL_CIpgwb0HdLqDzezxscIRL96qxo1txSHtrFnYiOgH36pbeT2Cen1MT-D5X09Dr3XBzV4OTnJzUebgIG_WSg8k7mwN7hXqbFiZQUfmVC0k/s400/zodiac_light_b.jpg" width="495" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Εικόνα (3):</b> Ζωδιακό φως, European Southern Observatory (ESO), Χιλή 2009</span></i><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σύνοδος πλανητών:</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Μια σημαντική μελέτη για την ερμηνεία του αστέρα της Βηθλεέμ ξεκίνησε ο αστρονόμος Johannes Kepler στις αρχές του 17ου αι., ο οποίος αναφέρθηκε σε σύνοδο πλανητών. Στη διάρκεια μιας συνόδου πλανητών κάποιοι πλανήτες φαίνονται να βρίσκονται σε μια περιορισμένη περιοχή του ουρανού. Μπορεί μάλιστα να βρεθούν τόσο κοντά, ώστε να μην ξεχωρίζουν ως δύο σώματα, αλλά ως ένα μεγάλης λαμπρότητας. Ο Kepler υπολόγισε ότι το 7 π.Χ οι πλανήτες Δίας και Κρόνος ήρθαν σε σύνοδο τρεις φορές. Πράγματι, υπολογίζοντας σήμερα την θέση των πλανητών στον ουρανό της Βηθλεέμ στο διάστημα 6-7 π.Χ γνωρίζουμε ότι οι Δίας και Κρόνος βρέθηκαν σε σύνοδο τρεις φορές το 7 π.Χ στον αστερισμό των Ιχθύων. Οπότε στη διάρκεια εκείνου του έτους πλησίαζαν και απομακρύνονταν ο ένας του άλλου, ερχόμενοι σε σύνοδο τρεις φορές. Το επόμενο έτος, το 6π.Χ τους πλησίασε και ο πλανήτης Άρης στην ίδια περιοχή του ουρανού. Η τριπλή αυτή σύνοδος Δία – Κρόνου το 7π.Χ παρατηρήθηκε πράγματι και τότε από Βαβυλώνιους αστρονόμους, καθώς αναφέρεται σε κείμενο γραμμένο σε νεο-βαβυλωνιακή σφηνοειδή γραφή, το οποίο βρέθηκε στη Βαβυλώνα και προέρχεται από την αστρολογική σχολή της Σιππάρ. Το φαινόμενο μάλιστα το παρακολουθούσαν επί μήνες.</span><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η επικρατέστερη λοιπόν θεωρία σήμερα για τον αστέρα της Βηθλεέμ αποτελεί η τριπλή σύνοδος Δία και Κρόνου του 7 π.Χ.</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMW6dxr04dQ7BKZ_ldnx-IFJch0E7MToM7SMJTHOoB9o0pKWFWDzCI6nEIIzGJkMEQotZwbtocy2o1FbGdxiZi2QqawOcyfnZWOlFPSvTkeYCEiu7k2gat3hGLnj3sVUqMEnyLUi3kQN8/s1600/conjuction_jupiter_venus.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ" border="0" height="350" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMW6dxr04dQ7BKZ_ldnx-IFJch0E7MToM7SMJTHOoB9o0pKWFWDzCI6nEIIzGJkMEQotZwbtocy2o1FbGdxiZi2QqawOcyfnZWOlFPSvTkeYCEiu7k2gat3hGLnj3sVUqMEnyLUi3kQN8/s400/conjuction_jupiter_venus.jpg" width="495" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Εικόνα (4):</b> Σύνοδος Δία – Αφροδίτης, Βασίλης Μεταλληνός, Αστρονομική Εταιρεία Κέρκυρας</span></i><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">της Φιόρης – Αναστασίας Μεταλληνού, PhD για το elpedia.gr - Αστροφυσικός, Συνεργάτης Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών & Τηλεπισκόπησης, Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών</span></b><br /><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span> <a href="http://tvxs.gr/" rel="nofollow" target="_blank"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">πηγή</span></a></div>

Η αστρονομική ερμηνεία του Αστέρα της Βηθλεέμ

Για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε το ερώτημα της εμφάνισης ή όχι του «αστέρα της Βηθλεέμ», αλλά και της επιστημονικής ερμηνείας του φαινομέ...

Διαβάστε περισσότερα »