Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirpm23-UBWXXUT0amJIusl5r-BWO11LmLiZC3xhtivMMZAL_KbiaSvk2ji5CW11XcoiA02zJZDb3C6D3lelSELAGnwfNh6j-t8n125DKhSEv9ebL-vKeApeh0Y4PRmz84Nmt1pynZ-QMXh/s1600/Humberto_Castro_Golden-Cage.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της"><img alt="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirpm23-UBWXXUT0amJIusl5r-BWO11LmLiZC3xhtivMMZAL_KbiaSvk2ji5CW11XcoiA02zJZDb3C6D3lelSELAGnwfNh6j-t8n125DKhSEv9ebL-vKeApeh0Y4PRmz84Nmt1pynZ-QMXh/s1600/Humberto_Castro_Golden-Cage.jpg" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" width="495" /></a></div><br /> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο <b>“χαμένη γενιά”</b> για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70.<br /> <br /> Το παιχνίδι είναι ακόμα ανοιχτό κι έχουμε την ευκαιρία να ξαναγράψουμε τους όρους του. Όμως πρέπει πρώτα να στρέψουμε το βλέμμα εντός μας. Να δούμε ότι ρισκάραμε ελάχιστα, ότι βολευτήκαμε ενδεχομένως σ’ ένα περιβάλλον που μας επέτρεπε να υπάρχουμε χωρίς να ονειρευόμαστε και να διακινδυνεύουμε, ότι αναμασήσαμε θεωρίες και ιδεολογίες που μας φορέθηκαν ως παγκόσμιες αλήθειες.<br /> <br /> <b>Σήμερα η γενιά μας απουσιάζει ηχηρά απ’ το προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου. </b>Με ελάχιστες εξαιρέσεις στο δημόσιο χώρο κυριαρχούν τα αιτήματα κι οι διεκδικήσεις παλαιότερων γενιών.<br /> <br /> Αργήσαμε να ενηλικιωθούμε, κρυφτήκαμε πίσω από χρόνια σπουδών κι αναζητήσεων και τώρα βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι στα όνειρα που είχε η γενιά των γονιών μας συνειδητοποιώντας ότι μεγαλώσαμε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί.<br /> <br /> Τώρα μια δυνατή κι επίμονη καταιγίδα πέφτει πάνω στο κλουβί και το αποχρωματίζει, αφαιρώντας το στρώμα του χρυσού κι αφήνοντας να φανεί ότι από κάτω υπάρχει απλώς το ξύλο ή το μέταλλο της κατασκευής. Αυτό το υλικό που μας θυμίζει ότι όλα τα κλουβιά είναι ίδια, ότι όλα τα κλουβιά έχουν την ίδια λειτουργία: σου στερούν την ελευθερία να κινηθείς όπως θέλεις, ενώ εσύ εκτίθεσαι ως σπάνιο πτηνό.<br /> <br /> “Θαυμάστε τα πτυχία τους, θαυμάστε τα σώματά τους, θαυμάστε την υγεία, τα σπίτια, τις ανέσεις, τις γνώσεις και τα ταξίδια τους”. <b>Αυτή είναι η γενιά μας, μια γενιά έκθεμα.</b> Χωρίς κίνητρο να ονειρευτεί, να ηγηθεί, να χαράξει ρότα.<br /> <br /> <b>Μια γενιά κλεισμένη στο επίχρυσο κλουβί που της έφτιαξαν οι γονείς της, με το σεμέν της μαμάς από πάνω, που έμαθε να κάνει χαβαλέ, να αποδέχεται προνόμια που στηρίζονται σε αδικίες, να δέχεται δουλειές από ρουσφέτια, να αναπαράγει στερεότυπα.</b><br /> <b><br /> </b> <b>Μια γενιά φοβισμένη, ενοχική, κονφορμιστική κι άτολμη, χωρίς οράματα, χωρίς πυξίδα, χωρίς δικές της αφηγήσεις, χωρίς δικά της επιχειρήματα. Μια γενιά χωρίς αυτοσυνείδηση. Είναι αυτή η γενιά έκθεμα που λατρεύει τον καθρέφτη, η γενιά που γατζώνεται πάνω σε ιδεολογικές κι άλλες παραδόσεις γιατί φοβάται να διατυπώσει αυτά που την απασχολούν. </b>Η γενιά που απέφυγε να αρθρώσει με σαφήνεια και τόλμη τις δικές της επιθυμίες.<br /> <br /> <b>Τη γενιά μας, όπως και κάθε γενιά, την καθόρισε περισσότερο το βλέμμα των προκατόχων της παρά η δική της θέληση.</b> Είναι ώρα σίγα σιγά αυτή η γενιά να γίνει αυτό που είναι. Να διακινδυνεύσει, να διατυπώσει τα αιτήματα και τις επιθυμίες της, να ανοιχτεί στον κόσμο. Και πολύ άργησε, λέω εγώ.</span></div><br /> <br /> <a href="http://andriotakis.com/" rel="nofollow" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο “χαμένη γενιά” για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70. Το παιχνίδι εί...

Διαβάστε περισσότερα »

Μια διαδρομή αναζήτησης....

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5WkHKGp7nYJwLD2bECjfJ2MVa9sfQS0AOYaBdfOFQgEdwVzsXxWRKp4hLIpFiK4QZvvTG93y5FsmkcW-l5QWVVZNbhWFbNJZuUQYyUEkxnPRvuR6bEGtvrlhO0sbWoGaHhATT3gI88kQ/s1600/326004-seek_truth_by_beautifullyevil.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Μια διαδρομή αναζήτησης...." border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5WkHKGp7nYJwLD2bECjfJ2MVa9sfQS0AOYaBdfOFQgEdwVzsXxWRKp4hLIpFiK4QZvvTG93y5FsmkcW-l5QWVVZNbhWFbNJZuUQYyUEkxnPRvuR6bEGtvrlhO0sbWoGaHhATT3gI88kQ/s1600/326004-seek_truth_by_beautifullyevil.jpg" title="Μια διαδρομή αναζήτησης...." /></span></a></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το να μιλάς τη γλώσσα της αλήθειας, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για την ακρίβεια είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο.</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Είτε είναι τα λόγια ενός πολιτικού προσώπου είτε είναι τα λόγια (ή οι πράξεις) μίας γυναίκας ή ενός άνδρα προς κάποιο άλλο πρόσωπο, η αλήθεια ενοχλεί, πονάει και προβληματίζει...</span></div><div style="font-style: italic;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αναζήτηση της αλήθειας είναι σαν τον έρωτα. Παρόλο που </span></b><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">όλοι </span></b><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">τον αναζητάνε, λίγοι μπορούν να τον βιώσουν ολοκληρωτικά...</span></b></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αποκάλυψη ότι μία κατάσταση ήταν ψεύτικη, είναι ικανή να δημιουργήσει τις κατάλληλες σκέψεις στο μυαλό ενός ανθρώπου και να προσπαθήσει ν' αναπτύξει εκείνες τις άμυνες στον εγκέφαλό του, για την προστασία του.</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Θα μπορούσε κάποιος ν' αναρωτηθεί, γιατί κρύβουμε την αλήθεια;</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Από ανασφάλεια; Από ενοχές; Από σχέδιο;</span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Είναι μερικές φορές που τυχαία γεγονότα, πυροδοτούν έναν καταιγισμό σκέψεων και συνδυασμών, καθοδηγώντας έναν άνθρωπο προς το φως της πραγματικότητας. Μία πραγματικότητα η οποία περιλαμβάνει ένα άγγιγμα του δέρματος, μία υπέροχη μυρωδιά και ένα διαπεραστικό βλέμμα. <b>Και είναι οι μοναδικές αναμνήσεις, οι οποίες δεν μπορούν να διαγραφούν όταν όλα τα υπόλοιπα τελειώσουν.</b></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Το παρακάτω απόσπασμα του Jorge Bucay, διδάσκει πολλά:</span></div><div style="font-style: italic;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></div><i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Η αποκάλυψη της αλήθειας είναι αναπόφευκτη. Μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να την κρύψει, μπορεί να επιχειρήσει να την αρνηθεί, για ένα μικρό διάστημα μπορεί να την καλύψει με κάποια πονηρή μεταμφίεση, πίσω από κάποια μεγάλη οθόνη. Αργά ή γρήγορα, όμως, σαν ένα βαρέλι γεμάτο αέρα κρυμμένο κάτω απ' το νερό, η αλήθεια αναδύεται στην επιφάνεια, μας αναγκάζει να την παραδεχτούμε, να ξανακοιτάξουμε τα δεδομένα, να αμφισβητήσουμε τις ανακαλύψεις μας, να αναδιατάξουμε τις παρατηρήσεις και να ερμηνεύσουμε πάλι τα γεγονότα....</span></i><br /><div><i><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></i></div><div><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ίσως οι αναζητήσεις και οι συναντήσεις που έχουμε στη ζωή μας, να μας οδηγούν και στ' αντίστοιχα μονοπάτια....</span></b></div></div>

Μια διαδρομή αναζήτησης....

Το να μιλάς τη γλώσσα της αλήθειας, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για την ακρίβεια είναι το πιο δύσκολο πράγμα στον κόσμο. Είτε είναι τα λόγια ε...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Εφτάλογος του Γύφτου...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoL7N6xLvJTx2rUsr18UrcCs0sNuCulks51ODROI0ncr2D0RZef7yNY6riAPs4UCDLzxJethrEMqs8KH6GYFkajZ7UQkX0-QnpKinrguEj_SBDbKFS3JwBUe-E2tiPWxe_1_kht_aV-t0/s1600/Ellas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhoL7N6xLvJTx2rUsr18UrcCs0sNuCulks51ODROI0ncr2D0RZef7yNY6riAPs4UCDLzxJethrEMqs8KH6GYFkajZ7UQkX0-QnpKinrguEj_SBDbKFS3JwBUe-E2tiPWxe_1_kht_aV-t0/s1600/Ellas.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit; line-height: 18px;">Παραφράζουμε το λυρικό ποίημα του Κωστή Παλάμα και γράφουμε 7 απαντήσεις σε 5 φράσεις που καθημερινά ακούμε στις καφετέριες ή στους χώρους εργασίας μας. Κουβέντες που στην πλειονότητά τους περιέχουν ένα "αλλά" για να επιβεβαιώσει ότι στο σχολείο αποστηθίζαμε και δεν μαθαίναμε.</span></div><span style="font-family: inherit;"><span style="line-height: 18px;"></span><br /></span> <a name="more"></a></div><ol><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Η κακή Δημοκρατία απαιτεί περισσότερη Δημοκρατία, ή αλλιώς πραγματική Δημοκρατία. Και όχι κατάλυσή της.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Ακόμη και η δημοκρατική επιλογή του Φασισμού είναι δρόμος χωρίς επιστροφή. Είναι η τελευταία εκλογική διαδικασία. Δηλαδή, εάν κάποιος αλλάξει γνώμη «μετά» τότε, δυστυχώς, δεν έχει πια επιλογή επιστροφής στις ελευθερίες της Δημοκρατίας χωρίς αίμα.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Το μεταναστευτικό πρόβλημα, η έλλειψη Αστυνόμευσης και η γενικότερη πλήρης έλλειψη Δικαιοσύνης δεν μπορεί να ωθούν στον «Νόμο της Ζούγκλας», αλλά στην (επιτέλους) ικανοποίηση της έννοιας της Δημοκρατίας και της τήρησης των Νόμων. Όταν επικρατήσει η Ζούγκλα τότε εάν δεν είσαι λιοντάρι, είσαι τροφή.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Το να πείσεις κάποιον ότι δεν φταίνε «όλοι» οι μετανάστες για τη βιασμένη κόρη του είναι ανώφελο. Το αίσθημα Δικαιοσύνης δεν απευθύνεται στο θυμικό, αλλά στη δημοκρατική λογική. Όπως επίσης, στο κάτω-κάτω της γραφής, τη βιασμένη δεν την νοιάζει εάν ο βιαστής ήταν αλλοδαπός ή ημεδαπός αλλά το ότι δεν κατάφερε να του τα κόψει.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Είναι ξεχωριστό πράγμα το μεταναστευτικό ως ζήτημα προς άμεση λήψη μέτρων και άλλο η χρήση του ως Δούρειος Ίππος στέρησης ελευθεριών.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Τα στοιχεία της νεοελληνικής εκπαίδευσης είναι 3. Χριστιανισμός, Δημοκρατία, Ελευθερία. Για τα δύο τελευταία μιλούν τα προηγούμενα σημεία.</span></li><li style="text-align: justify;"><span style="background-color: white; font-family: inherit; line-height: 18px;">Για το πρώτο αναρωτηθείτε: Μπορεί κάποιος να υπερασπίζεται το Μίσος και την Αγάπη ταυτόχρονα; Δηλαδή, κάποιος που διοργανώνει, όπως ο ίδιος λέει, «γιορτές Μίσους» και την ίδια ώρα να κάνει τον υπερασπιστή του Χριστιανισμού; Μιας διεθνιστικής θρησκείας Αγάπης που ανήκει στην ανθρωπότητα;</span></li></ol><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit; line-height: 18px;">Σκέψου τα αυτά πατριώτη πριν πριν "κάποια πράγματα τα λένε καλά" γιατί είναι επικίνδυνο.</span><br /><span style="font-family: inherit; line-height: 18px;"><br /></span> <span style="font-family: inherit; line-height: 18px;"><b>Πηγή: <a href="http://gmt07.blogspot.gr/">gmt07.blogspot.gr</a> </b>του<b> <a href="http://gmt07.blogspot.gr/">GMT</a></b></span></div><br /></div>

Ο Εφτάλογος του Γύφτου...

Παραφράζουμε το λυρικό ποίημα του Κωστή Παλάμα και γράφουμε 7 απαντήσεις σε 5 φράσεις που καθημερινά ακούμε στις καφετέριες ή στους χώρους ε...

Διαβάστε περισσότερα »

Ελληνική Μυθολογία - Ο Μύθος του Ορφέα

<a href="http://3.bp.blogspot.com/-EHQVtWRdVi4/UOXJin_fNYI/AAAAAAAAADw/tswFHVvEsEs/s1600/orfeas_logo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;" target="_blank"><img alt="Ελληνική Μυθολογία - Ο Μυθος του Ορφεα" border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-EHQVtWRdVi4/UOXJin_fNYI/AAAAAAAAADw/tswFHVvEsEs/s200/orfeas_logo.jpg" title="Ελληνική Μυθολογία - Ο Μυθος του Ορφεα" width="200" /></a>Ο Ορφέας γεννήθηκε στην περιοχή της Θράκης περίπου τον 6ο αιώνα π.Χ.<br /><br />Ήταν γιος της Καλλιόπης, μούσα της επικής ποίησης και του Οίαγρου βασιλιά της Θράκης.<br /><br />Ο μύθος λέει ότι ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας του δίδαξε την μουσική και του χάρισε την λύρα του.<br /><br />Πρώτος ποιητής και εμπνευσμένος αοιδός.<br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4NURbBswsjc/UOXKTQf102I/AAAAAAAAAD8/1lO3nMZTQZE/s1600/OrpheusBritonRiviere.jpg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img alt="Ο Μύθος του Ορφέα" border="0" height="186" src="http://4.bp.blogspot.com/-4NURbBswsjc/UOXKTQf102I/AAAAAAAAAD8/1lO3nMZTQZE/s320/OrpheusBritonRiviere.jpg" title="Ο Μύθος του Ορφέα" width="320" /></a>Η ζωή του δεν είναι παρά η ιστορία των κυρίαρχων και ακατανίκητων εκφράσεων της αρμονίας.<br />Πολλοί από τους αρχαίους είχαν εξυμνήσει αυτή την υπέροχη δύναμη της λύρας του Ορφέα, αυτό το Θεϊκό μάγεμα που από τους ανθρώπους που τρέχουν να το ακούσουνε μεταδίδεται σε ολόκληρη τη φύση. Τα άγρια θηρία βγαίνουν από τις φωλιές τους και έρχονται να σταθούν μπροστά στα πόδια του, τα δέντρα, ακόμα και οι βράχοι μετακινούνται για να έρθουν να τον ακούσουν.<br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-NdYKO-2-wpM/UOXK5rt3qJI/AAAAAAAAAEI/AD-keU64K18/s1600/49023-532-1%25281%2529-960.jpg" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="Ιασονας, Αργοναυτικη εκστρατεια" border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-NdYKO-2-wpM/UOXK5rt3qJI/AAAAAAAAAEI/AD-keU64K18/s320/49023-532-1%25281%2529-960.jpg" title="Ιασονας, Αργοναυτικη εκστρατεια" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">(Ιάσονας, Αργοναυτική εκστρατεία)</span></span></td></tr></tbody></table>Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία, ο Ορφέας επέστρεψε στην Θράκη και ζούσε όπως και πριν, τριγυρίζοντας μέσα στο δάσος, παίζοντας τη λύρα του και τραγουδώντας.<br /><br />Εκεί συναντήθηκε με την νύμφη Ευρυδίκη την οποία αργότερα παντρεύτηκε.<br /><br />Η ευτυχία τους όμως δεν κράτησε για πολύ.<br /><br /><br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hwCsZBzZTtQ/UOXLdA7SPeI/AAAAAAAAAEQ/cP6Ql0TB4QU/s1600/nymph_and_satyr.png" style="clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="(Ευρυδικη & Σατυρος)" border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-hwCsZBzZTtQ/UOXLdA7SPeI/AAAAAAAAAEQ/cP6Ql0TB4QU/s200/nymph_and_satyr.png" title="(Ευρυδικη & Σατυρος)" width="200" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small; text-align: left;">(Ευρυδίκη & Σάτυρος)</span></td></tr></tbody></table>Μια μέρα που έτυχε να ξεφύγει από την ερωτική καταδίωξη ενός σάτυρου  τσιμπήθηκε από ένα φίδι που ήταν κρυμμένο στα χόρτα. Το τσίμπημα ήταν θανατηφόρο.<br />Ο Ορφέας μένει με τη θλίψη.<br /><br />Το τραγούδι του λένε ότι ήταν τόσο λυπητερό που ακόμα και οι πέτρες ράγιζαν. Δεν τον παρηγορούσε τίποτε.<br /><br />Οι θεοί του Ολύμπου του επέτρεψαν να κατέβει στον Άδη, στο βασίλειο του Πλούτωνα για να ξαναβρεί την Ευρυδίκη και με την απόφαση είτε να την φέρει πίσω στον κόσμο είτε να μείνει για πάντα εκεί μαζί της. <br /><br /><br />Με τη μελωδία της μουσικής του, σαγήνευσε και αποκοίμισε τον φοβερό Κέρβερο, τον φύλακα των ψυχών και κατάφερε να περάσει τις πύλες του Άδη. Ο Πλούτωνας τον φιλοξένησε στο παλάτι του και λύγισε στα παρακάλια του, στην θλίψη και στον πόνο της μαγευτικής μουσικής του και δέχτηκε να αφήσει την Ευρυδίκη να φύγει, με έναν όρο: Στον δρόμο της επιστροφής για τον επάνω κόσμο, μπροστά θα πηγαίνει αυτός και πίσω του θα ακολουθεί η Ευρυδίκη. Μέχρι να φθάσουν στον προορισμό τους ο Ορφέας δεν έπρεπε ούτε μια φορά να γυρίσει να δει την Ευρυδίκη, αλλιώς θα την έχανε για πάντα!<br /><br /><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: left; margin-right: 1em; text-align: left;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-hhcbtwVWuT0/UOXMjNxGCVI/AAAAAAAAAEc/dsr-wjJbZjQ/s1600/CerberusDante.jpg" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;" target="_blank"><img alt="(Εξημερωση Κερβερου)" border="0" height="221" src="http://2.bp.blogspot.com/-hhcbtwVWuT0/UOXMjNxGCVI/AAAAAAAAAEc/dsr-wjJbZjQ/s320/CerberusDante.jpg" title="(Εξημερωση Κερβερου)" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small; text-align: left;">(Εξημέρωση Κέρβερου)</span></td></tr></tbody></table>Ο Ορφέας δέχθηκε τον όρο του Πλούτωνα και με την συνοδεία του Ερμή ξεκίνησαν να επιστρέψουν στην γη. Φθάνοντας όμως κοντά στην έξοδο, ο Ορφέας έχασε την υπομονή του, παρασύρθηκε από την αγάπη του και την λαχτάρα να ξαναδεί την Ευρυδίκη και γύρισε να την κοιτάξει.<br /><br />Η Ευρυδίκη ξαφνικά χάθηκε, επιστρέφοντας στο σκοτεινό παλάτι του Άδη και ο Ορφέας έμεινε ξανά μόνος του για πάντα! Άδικα έκλαψε και θρήνησε για την ανοησία του ο Ορφέας. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πόνο του άρχισε να τριγυρίζει πάλι στα δάση με την λύρα του και να τραγουδά γα τον χαμό της Ευρυδίκης. Πολλές νύμφες του δάσους θέλησαν να ζήσουν μαζί του, αυτός όμως τις αγνοούσε και καμιά δεν πήρε ποτέ τη θέση της Ευρυδίκης πλάι του.<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="allowfullscreen" frameborder="0" height="415" src="http://www.youtube.com/embed/LVrZRc5i8w8" width="495"></iframe><br /><br /><br />Σχετικά άρθρα:<br /><br /><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/ellhnikh-mythologia-dias.html" target="_blank"><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος πρώτο: ΔΙΑΣ</span></b></a><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></b> <a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/ploytonas-ellhnikh-mythologia.html" target="_blank"><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Δευτερο: ΠΛΟΥΤΩΝΑΣ</span></b></a><br /><b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /></span></b> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/artemis.html" target="_blank">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Τρίτο: ΆΡΤΕΜΙΣ</a></span></b><br /><b><br /></b> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/blog-post_5676.html">Ελληνική Μυθολογία - Μέρος Τεταρτο: ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ</a></span></b>

Ελληνική Μυθολογία - Ο Μύθος του Ορφέα

Ο Ορφέας γεννήθηκε στην περιοχή της Θράκης περίπου τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν γιος της Καλλιόπης, μούσα της επικής ποίησης και του Οίαγρου βασιλ...

Διαβάστε περισσότερα »