Καλή λευτεριά στον καθένα

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCfo10s4X0r-3A31l1nm_akPU00m8LucO-yAyyIxARtGjaxRxVrvW0n_bet8XBqP6Uc9xF2b1RSATe4eC20EMU-tFC6qTEaWPbpMs8n7_N5_C6sLAAX1zRFIjLlI_Y1bkH9QuQbJkgaLM/s1600/kalh-lefteria.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Καλή λευτεριά στον καθένα" border="0" height="427" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCfo10s4X0r-3A31l1nm_akPU00m8LucO-yAyyIxARtGjaxRxVrvW0n_bet8XBqP6Uc9xF2b1RSATe4eC20EMU-tFC6qTEaWPbpMs8n7_N5_C6sLAAX1zRFIjLlI_Y1bkH9QuQbJkgaLM/s1600/kalh-lefteria.jpg" title="Καλή λευτεριά στον καθένα" width="640" /></a></div> <br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Του Αγίου Λευτέρη χθε, έτσι μου είπε ο κύριος Μηνάς. Τον είδα την ώρα που γύριζα από το χωράφι, να βγαίνει από την χωριοκκλησιά βαστώντας ένα μεγάλο κομμάτι άρτου και να κατευθύνεται προς το καφενείο.<br /> <br /> <b>Καλή λευτεριά</b> λοιπόν, του απάντησα<br /> <br /> Και μόλις γύρισα σπίτι, διάβασα την είδηση:<br /> <br /> <a href="http://www.ramnousia.com/2012/12/katasxesh-dhmosias-perioysias.html" target="_blank">Δικαίωμα κατάσχεσης κάθε εθνικού περιουσιακού στοιχείου της χώρας, χωρίς εξαιρέσεις, αποκτά η Τρόικα βάσει της δανειακής σύμβασης</a>, όπως δημοσιεύτηκε την Πέμπτη στο Φύλλο Εφημερίδας Κυβερνήσεως, με αριθμό 240.<br /> <br /> Στο κείμενο αναφέρεται ρητά, ότι <b>δεν εξαιρείται τίποτα από την κατάσχεση σε περίπτωση που η χώρα δεν εκπληρώσει υποχρεώσεις, ούτε λόγω εθνικής κυριαρχίας, ούτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο</b>.<br /> </span><br /> <blockquote class="tr_bq"> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">“<i>Ούτε το δικαιούχο κράτος μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος, ούτε κανένα από τα αντίστοιχα περιουσιακά τους στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης-συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με τη σύμβαση τροποποίησης» είναι η ακριβής διατύπωση, όπως δημοσιεύτηκε στο προαναφερόμενο ΦΕΚ.</i>”</span></blockquote> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> <b>Η βρομοδουλειά έκλεισε πια τελείως και ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της χώρας φέρει τις ευθύνες του. Οι δανειστές θα μας πετάξουνε πλέον έναν έναν από τη ζωή κι από τη χώρα σαν κάμπιες από τα λάχανα.</b><br /> <br /> Διότι <b>τσαγανό δεν υπάρχει πια στον νεοέλληνα για να αντισταθεί</b> με τους τρόπους και την αποφασιστικότητα που επιβάλλεται και να τους πετάξει έξω από την πατρίδα του. Ούτε θέληση υπάρχει. <b>Η πλειονότητα του πληθυσμού είναι ξεπουλημένοι εδώ και χρόνια στην χυδαία ανάπτυξη και την ζωή της ύβρης, της ισοπέδωσης και της γελοιότητας του καταναλωτισμού. Πολλά τα χρόνια της αποβλάκωσης, της μαλθακότητας και της χειραγωγούμενης εκπαίδευσης άνευ μόρφωσης.</b> Κι έρχονται χειρότερες μέρες.<br /> <br /> Η προσωπική αντίσταση του καθενός ενάντια στο χρηματοοικονομικό σύστημα, η προσωπική απελευθέρωση, όσο γίνεται, από αυτό αλλά και η διάδραση μεταξύ όλων όσων το αποφασίζουν, θα συμβάλουν στο να ωριμάσει πιο γρήγορα το κίνημα των πολιτών που έχουν πλήρως αποτοξινωθεί από τα χρόνια της χολέρας και ζουν πια τη ζωή διαφορετικά.<br /> </span><br /> <br /> <a href="http://yiannismakridakis.gr/?p=2284" rel="nofollow" target="_blank">Γιάννης Μακριδάκης</a></div>

Καλή λευτεριά στον καθένα

Του Αγίου Λευτέρη χθε, έτσι μου είπε ο κύριος Μηνάς. Τον είδα την ώρα που γύριζα από το χωράφι, να βγαίνει από την χωριοκκλησιά βαστώντα...

Διαβάστε περισσότερα »

Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirpm23-UBWXXUT0amJIusl5r-BWO11LmLiZC3xhtivMMZAL_KbiaSvk2ji5CW11XcoiA02zJZDb3C6D3lelSELAGnwfNh6j-t8n125DKhSEv9ebL-vKeApeh0Y4PRmz84Nmt1pynZ-QMXh/s1600/Humberto_Castro_Golden-Cage.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της"><img alt="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirpm23-UBWXXUT0amJIusl5r-BWO11LmLiZC3xhtivMMZAL_KbiaSvk2ji5CW11XcoiA02zJZDb3C6D3lelSELAGnwfNh6j-t8n125DKhSEv9ebL-vKeApeh0Y4PRmz84Nmt1pynZ-QMXh/s1600/Humberto_Castro_Golden-Cage.jpg" title="Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της" width="495" /></a></div><br /> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο <b>“χαμένη γενιά”</b> για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70.<br /> <br /> Το παιχνίδι είναι ακόμα ανοιχτό κι έχουμε την ευκαιρία να ξαναγράψουμε τους όρους του. Όμως πρέπει πρώτα να στρέψουμε το βλέμμα εντός μας. Να δούμε ότι ρισκάραμε ελάχιστα, ότι βολευτήκαμε ενδεχομένως σ’ ένα περιβάλλον που μας επέτρεπε να υπάρχουμε χωρίς να ονειρευόμαστε και να διακινδυνεύουμε, ότι αναμασήσαμε θεωρίες και ιδεολογίες που μας φορέθηκαν ως παγκόσμιες αλήθειες.<br /> <br /> <b>Σήμερα η γενιά μας απουσιάζει ηχηρά απ’ το προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου. </b>Με ελάχιστες εξαιρέσεις στο δημόσιο χώρο κυριαρχούν τα αιτήματα κι οι διεκδικήσεις παλαιότερων γενιών.<br /> <br /> Αργήσαμε να ενηλικιωθούμε, κρυφτήκαμε πίσω από χρόνια σπουδών κι αναζητήσεων και τώρα βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι στα όνειρα που είχε η γενιά των γονιών μας συνειδητοποιώντας ότι μεγαλώσαμε σ’ ένα επίχρυσο κλουβί.<br /> <br /> Τώρα μια δυνατή κι επίμονη καταιγίδα πέφτει πάνω στο κλουβί και το αποχρωματίζει, αφαιρώντας το στρώμα του χρυσού κι αφήνοντας να φανεί ότι από κάτω υπάρχει απλώς το ξύλο ή το μέταλλο της κατασκευής. Αυτό το υλικό που μας θυμίζει ότι όλα τα κλουβιά είναι ίδια, ότι όλα τα κλουβιά έχουν την ίδια λειτουργία: σου στερούν την ελευθερία να κινηθείς όπως θέλεις, ενώ εσύ εκτίθεσαι ως σπάνιο πτηνό.<br /> <br /> “Θαυμάστε τα πτυχία τους, θαυμάστε τα σώματά τους, θαυμάστε την υγεία, τα σπίτια, τις ανέσεις, τις γνώσεις και τα ταξίδια τους”. <b>Αυτή είναι η γενιά μας, μια γενιά έκθεμα.</b> Χωρίς κίνητρο να ονειρευτεί, να ηγηθεί, να χαράξει ρότα.<br /> <br /> <b>Μια γενιά κλεισμένη στο επίχρυσο κλουβί που της έφτιαξαν οι γονείς της, με το σεμέν της μαμάς από πάνω, που έμαθε να κάνει χαβαλέ, να αποδέχεται προνόμια που στηρίζονται σε αδικίες, να δέχεται δουλειές από ρουσφέτια, να αναπαράγει στερεότυπα.</b><br /> <b><br /> </b> <b>Μια γενιά φοβισμένη, ενοχική, κονφορμιστική κι άτολμη, χωρίς οράματα, χωρίς πυξίδα, χωρίς δικές της αφηγήσεις, χωρίς δικά της επιχειρήματα. Μια γενιά χωρίς αυτοσυνείδηση. Είναι αυτή η γενιά έκθεμα που λατρεύει τον καθρέφτη, η γενιά που γατζώνεται πάνω σε ιδεολογικές κι άλλες παραδόσεις γιατί φοβάται να διατυπώσει αυτά που την απασχολούν. </b>Η γενιά που απέφυγε να αρθρώσει με σαφήνεια και τόλμη τις δικές της επιθυμίες.<br /> <br /> <b>Τη γενιά μας, όπως και κάθε γενιά, την καθόρισε περισσότερο το βλέμμα των προκατόχων της παρά η δική της θέληση.</b> Είναι ώρα σίγα σιγά αυτή η γενιά να γίνει αυτό που είναι. Να διακινδυνεύσει, να διατυπώσει τα αιτήματα και τις επιθυμίες της, να ανοιχτεί στον κόσμο. Και πολύ άργησε, λέω εγώ.</span></div><br /> <br /> <a href="http://andriotakis.com/" rel="nofollow" target="_blank">ΠΗΓΗ</a>

Μια γενιά στο επίχρυσο κλουβί της

Έγραφα τις προάλλες ότι αρνούμαι να υιοθετήσω τον όρο “χαμένη γενιά” για όλους εμάς που γεννηθήκαμε στη δεκαετία του ’70. Το παιχνίδι εί...

Διαβάστε περισσότερα »

Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη.....

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBLL0psq-YN3U5PE9ROLqINgU-c9HR0laieoXabzdEWAbBngtAYGH8aWY_dVeICKwV3Yu3kfYALfJim32gnx3gstX9ePqBw4H1JdC51hPXYn1KsooGkVnaf_-OtDxrunKvAPTQN4I8zqc/s1600/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.42.25+AM.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img alt="Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη....." border="0" height="348" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBLL0psq-YN3U5PE9ROLqINgU-c9HR0laieoXabzdEWAbBngtAYGH8aWY_dVeICKwV3Yu3kfYALfJim32gnx3gstX9ePqBw4H1JdC51hPXYn1KsooGkVnaf_-OtDxrunKvAPTQN4I8zqc/s640/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.42.25+AM.png" title="Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη....." width="640" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega....</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/b2mBuPbtEWM?fs=1" width="480"></iframe><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Εάν σε κάτι πρέπει να βγάλουμε το καπέλο στο κανάλι της Μεσογείων, είναι στον τρόπο που προβάλει το υλικό του, όλα τα χρόνια λειτουργίας του.</span></b><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Βέβαια, σε αυτή την ικανότητα περιλαμβάνεται και η <b>διαχρονική προπαγάνδα</b> υπερ της εκάστοτε Κυβέρνησης...</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αλλά τα πράγματα φαίνεται να είναι πολύ χειρότερα φέτος...</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και όλα αυτά εξαιτίας της "εμφάνισης" του <b>Χριστόφορου Παπακαλιάτη</b>, σαν υπονοούμενο παρουσίας του στο φετινό πρόγραμμα του Mega.</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr2dcIKsgrzNyS5g2uN6snzO4NaNqLq6zeGnthOBewiZfxYIal0VoO6Ok_51tx4Du2KFqjQykOuUgT4LljQEYTAaKErTFdwloaRuLgPw5TDOvlS3T-3DmGiWaor1tub0_Wzy_sAMVV09o/s1600/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.21.32+AM.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><img border="0" height="221" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr2dcIKsgrzNyS5g2uN6snzO4NaNqLq6zeGnthOBewiZfxYIal0VoO6Ok_51tx4Du2KFqjQykOuUgT4LljQEYTAaKErTFdwloaRuLgPw5TDOvlS3T-3DmGiWaor1tub0_Wzy_sAMVV09o/s400/Screen+Shot+2012-10-18+at+8.21.32+AM.png" width="400" /></span></a></div><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <b><span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Πόσο παραμύθι ακόμα, ν' αντέξει αυτή η χώρα;</span></b><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Σ' ένα παράλληλο σύμπαν θα θέλαμε όλοι μας να είμασταν άνεργοι, αλλά να μέναμε σε καλές περιοχές, να είχαμε καλά αυτοκίνητα και αρκετά χρήματα να κάναμε ότι σκεφτόμασταν.</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Και αν αυτό μπορεί να γίνει σχετικά εύκολα, θα θέλαμε σε κάποιο παράλληλο σύμπαν του παράλληλου σύμπαντος, να τα είχαμε όλοι μεταξύ μας και σε κάθε συνάντηση με κάποιον, να ξέραμε ακριβώς τί θα ήθελε, την κάθε στιγμή.</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Θα είμαι ειλικρινής...Αυτός ο χειμώνας θα είναι πολύ δύσκολος...</span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Όχι λόγω της αύξησης του πετρελαίου θέρμανσης (ας κρυώνουμε, αρκεί να πιάνουμε Mega), αλλά γιατί δεν ξέρω τί είναι χειρότερο για μία χώρα...<b> </b></span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b><br /> </b> <b>Τα ψέματα (σε βαθμό προδοσίας) των Πολιτικών του Μνημονίου ή τα ψέματα (σε βαθμό επιστημονικής φαντασίας) των σειρών του Χριστόφορου Παπακαλιάτη;</b></span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> </span> </div>

Όχι άλλο Μνημόνιο, όχι άλλο Παπακαλιάτη.....

Παρακολουθώντας μετά από πολλούς μήνες τηλεόραση, έπεσα (εντελώς τυχαία;) πάνω στο καινούργιο διαφημιστικό - spotακι του Mega.... ...

Διαβάστε περισσότερα »

Δύο χρόνια τροικανός σοσιαλισμός

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnt9LoDHrGJgnHxrEJaRt0LDIAcY8OvWxxMhPCaHcqQkZCmlMrbF733lFv2VmEEfMDoqTUnEDQpMyO2nhyphenhyphenSCpbvtg5UeDJo5sbOE2m3tXb3ev1Zf23V5ArXxM1zpPV9PNgQh8UVaWc7joN/s320/kraniou-topos.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" title="Κρανίου Τόπος - Τα δικά μας ξύλινα τείχη"><img alt="Κρανίου Τόπος" border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnt9LoDHrGJgnHxrEJaRt0LDIAcY8OvWxxMhPCaHcqQkZCmlMrbF733lFv2VmEEfMDoqTUnEDQpMyO2nhyphenhyphenSCpbvtg5UeDJo5sbOE2m3tXb3ev1Zf23V5ArXxM1zpPV9PNgQh8UVaWc7joN/s320/kraniou-topos.jpg" title="Τα δικά μας ξύλινα τείχη" width="262" /></a></div> <h3> Ο <a href="http://www.ramnousia.com/search/label/Ouranuke%20Giis" target="_blank">Ouranuke Giis</a> σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσει την επιλόχεια κατάθλιψη - κουσούρι από κάποια Χριστούγεννα. Στο <a href="http://www.ramnousia.com/" target="_blank" title="Ramnousia">Ramnousia.com</a> μοιράζει αντίδωρο, κομμάτια από τα νεύρα του και τα χρόνια συμπλέγματα της μεσοαστικής του ανατροφής.</h3> <div style="text-align: justify;"> Η πιο αγαπημένη στιγμή της κωμωδίας την οποία παρακολουθούμε όχι δύο αλλά 37 χρόνια είναι για μένα η εμμονή στην προσφώνηση: <br /> <h3> "σύντροφε!"</h3> μεταξύ των φίλων-μελών του ΠΑΣΟΚ. Και το γράφω με κεφαλαία για πρώτη και τελευταία φορά ως ένδειξη σεβασμού στους μισθούς και τις συντάξεις που εξασφάλισε το σοσιαλιστικό κίνημα σε εκατομμύρια συνελλήνων. Οι οποίοι ήταν και ψηφοφόροι βεβαίως γιατί τείνουμε να το ξεχάσουμε αυτό. <br /> <h3> Αυτοί οι ίδιοι σύντροφοι δηλώνουν δυσαρεστημένοι από την πολιτική του κόμματός τους.</h3> Κι έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν, είπα εγώ το αντίθετο; Ακόμη κι ένα απανθρακωμένο κολεόπτερο θα μπορούσε να νιώσει απογοητευμένο από αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας τελευταία. Γιατί όχι κι οι σύντροφοι; Προδόθηκαν. Ένιωσαν να τίθενται στο περιθώριο, ένιωσαν πως το σοσιαλιστικό ιδεώδες που υπηρέτησαν πιστά τόσα χρόνια τους γυρνάει την πλάτη και στρέφεται εναντίον τους. Κι οι πατερούληδες του κινήματος τους παράτησαν, έβαλαν χέρι στις τσέπες τους, έστειλαν τα παιδιά τους στην οικονομική εξορία και το κυριότερο: τους οδηγούν σε εκλογικό ευνουχισμό, δεν θα ξαναστηρίξουν το κίνημα δηλώνουν αηδιασμένοι, κάποιοι κλαίγοντας σκέφτονται σε αυτοκτονικές, ιδρωμένες βραδιές να ψηφίσουν ακόμη και τους ψευτοφιλελεύθερους της επάρατου δεξιάς.<b> Θα χάσουν την ψυχή τους οι σύντροφοι. Εκεί τους οδήγησαν.</b> Σκέφτομαι αν το σύνολο των κομμουνιστών συμφωνούσε με την καταστροφική για το ίδιο, αποχή του ΚΚΕ από τις εκλογές του 1946. Ή αν το σύνολο των Σοβιετικών επιθυμούσε την ύπαρξη του μηχανισμού εξοστακισμού εκατομμυρίων "αντεπαναστατών" στα σιβηριανά γκουλάγκ. Ή ακόμη (για να γυρίσουμε στα δικά μας) με το περίφημο "το όπλο παρά πόδα" του Ζαχαριάδη και τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ ύστερα από την συμφωνία της Βάρκιζας. Βγήκε κανένας σύντροφος στην Κόκκινη Πλατεία για να φωνάξει <i><b>" ο σύντροφος Molotov είναι μαλάκας"</b></i></div> ή <i>"Νίκο μπινέ πουτάνας γιε"</i>. Δεν νομίζω. Και δεν θα ήταν λογικό. Γιατί αυτή είναι η σημασία της συντροφικότητας. Θα σε υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου, γιατί πιστεύω σε κάτι τόσο δυνατό που θα έδινα και τη ζωή μου, όχι για σένα ως πρόσωπο, αλλά για το όραμα που φτιάξαμε μαζί. Οι σύντροφοι παρατούσαν τις οικογένειές τους για να φύγουν στα βουνά, οι σύντροφοι περίμεναν τους συντρόφους τους στην απομόνωση της Μακρονήσου, για να στάξουν δυο σταγόνες νερό στα ματωμένα χείλη τους. Οι σύντροφοι δεν υπέγραφαν την δήλωση μετανοίας ακόμη κι αν ο αντίπαλος είχε επικρατήσει ολοκληρωτικά. Ήταν πάνω από όλα σύντροφοι και συναγωνιστές κι έπρεπε να βάλουν στην άκρη ακόμη και τις προσωπικές τους αντιπάθειες για το καλό της κοινής τους ιδεολογίας. Ακόμη κι οι πρωτεργάτες της χούντας προτίμησαν να πεθάνουν στα κελιά της φυλακής τους <b>ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ</b> και γι αυτό τουλάχιστον απολαμβάνουν τον σεβασμό μου. Φαίνεται πως από το 48% και την αυτοδυναμία του πασοκ, που εξασφαλίστηκε στις εκλογές του 1981 έως και χτες με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν ένα 15%, οι σύντροφοι άλλαξαν ιδεολογία πρίν η ηγεσία τους τούς (κι όλους μας) αλλάξει τα φώτα. <i><b>Μήπως όμως πρέπει να μιλάμε για ιδεολογία της κωλότσεπης;</b></i> Γιατί αν αντιλαμβάνομαι σωστά τα πράγματα, η κόκκινη γραμμή της ρήξης των ψηφοφόρων του πασόκ με το παρελθόν τους αφορά κυρίως οικονομικά ζητήματα. Χμμμ... Δυσαρεστημένοι οικονομικά. Είναι κι αυτό βαρύ αλλά όχι τόσο ώστε να σου αλλάξει την κοσμοθεωρία. Εκτός αν αυτή είχε θεμέλια ακριβώς στην ίδια οικονομική ιδεολογία που στερείται τις τελευταίες μέρες ακόμη κι από τους λεγόμενους πρασινοφρουρούς. Κάνω ένα σύντομο φλάς μπάκ. Αφισοκολλητές-Εθνική τράπεζα, ΔΕΗ, ζιβάγκο, αυξήσεις, συνδικαλισμός, καμπάνες παντελόνια, Αρμάνι κοστούμια, χειραψίες στο Μεταξουργείο και στο Χίλτον, μούσια και πατσοκοιλιές, κρατική εξουσία με αγορά λαχείων, δημόσιο, κράτος, τραγουδάκια στην επέτειο του Πολυτεχνείου, αγωνιστικό προφίλ, ξύλινη γλώσσα και ουζάκια στο Μικρολίμανο. Να γελάει κανείς και να ξερνάει γελώντας.<br /> <h3> Οπαδοί είμασταν κι όχι σύντροφοι. Κι αυτός ο οπαδισμός που μας συντηρούσε, σάπισε πάνω στα κορμιά μας και τώρα κουβαλάμε την μπόχα του παντού.</h3> <h2> Χρόνια μας πολλά σύντροφοι...</h2> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/N29NoiXFltA" width="480"></iframe> <br /> <h2> Να ζήσουμε, να φτάσουμε τα κιλά του σύντροφου Πάγκαλου...</h2> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <a href="http://www.facebook.com/pages/RAMNOUSIA/113538351992938" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="50" src="http://4.bp.blogspot.com/-lXRLmb0f0_s/Tnuwwv3mcvI/AAAAAAAAAcs/-URjAyztjnI/s1600/facebook_icon_ramnousia.jpg" width="50" /></a><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Ακολουθήστε μας στο Facebook πατώντας το εικονίδιο</span></b></div> </div>

Δύο χρόνια τροικανός σοσιαλισμός

Ο Ouranuke Giis σπάει τον κουμπαρά του για να εξασφαλίσει τα Cohiba 1966 της βδομάδας, που με τη σειρά τους θα τον βοηθήσουν να ξεπεράσ...

Διαβάστε περισσότερα »

Οι απυρόβλητοι και οι φουκαριάρηδες

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFq_G64DBtyQ9htkaAEEJdnqThfyKmgwAn2oWmuPaIhLBCtxRRvyhbmO5Eo38ABk8UiGi7oOaYgMNPj5UUHYcbbk46LeeSRJ6cXL2xhHCTM0U5PzCJHbrW7jQPLcnBJCNFyHTcwhOIKA0/s1600/oi-apyroblhtoi-kai-oi-foykariarhdes.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img alt="Οι απυρόβλητοι και οι φουκαριάρηδες" border="0" height="478" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgFq_G64DBtyQ9htkaAEEJdnqThfyKmgwAn2oWmuPaIhLBCtxRRvyhbmO5Eo38ABk8UiGi7oOaYgMNPj5UUHYcbbk46LeeSRJ6cXL2xhHCTM0U5PzCJHbrW7jQPLcnBJCNFyHTcwhOIKA0/s1600/oi-apyroblhtoi-kai-oi-foykariarhdes.jpg" title="Οι απυρόβλητοι και οι φουκαριάρηδες" width="640" /></a></div> <br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;">Αγαπητό μου ημερολόγιο,<br /> <br /> Χτες βγήκα στα μαγαζιά για να αγοράσω ένα παντελόνι. Περπατώντας στο εμπορικό κέντρο της συνοικίας που μένω είδα σ΄ενα μαγαζί κόσμο και μου έκανε εντύπωση γιατί στα διπλανά μαγαζιά έχαβαν μύγες... Σκέφτηκα λες να έχει τίποτα σούπερ προσφορές? Και μπήκα. Οι πελάτισσες που έψαχναν καλοντυμένες και η πωλήτριες σαν μοντελάκια. Κοιτάζω μια τιμή σ΄ενα πατελόνι.... 110 ευρουδάκια...Κοιτάζω μια ζακέτα 180 ευρουδάκια... Μια κυρία ήταν ήδη στο ταμείο με ένα μάτσο ρούχα και περίμενε τη λυπητερή. Βγήκα επί τόπου και προχώρησα παρακάτω. Βρίσκω ένα άλλο μαγαζί, νέκρα,κανείς μέσα, στο ταμείο μια μισονυσταγμένη κυρία. Ρωτάω για ένα παντελόνι, μου δείχνει , πόσο τη ρωτάω, 25 ευρώ...<br /> <br /> Το δοκίμασα, οκ λέω το παίρνω. Και καθώς περίμενα να πληρώσω της λέω, πως πάει. Αίσχος μου λέει. Σήμερα είστε η πρώτη πελάτισσα και μάλλον η μόνη χωρίς παζάρια. Αυτό το 25 ευρώ άλλες θα το παζάρευαν μια ώρα να κατέβει στα 20. Της λέω το τάδε μαγαζί πιο εκεί γίνεται χαμός κι είναι πανάκριβο. Αχ μου λέει, <b>στα μαγαζιά όπως εκείνο ψωνίζει όχι ο λαουτζίκος, οπότε δεν άλλαξε τίποτα για τις πελάτισσές του. Λεφτά έχουν. Στα δικά μας μαγαζιά της φτήνιας οι πελάτισσες σκέφτονται και το δεκάρικο και δεν μπαίνουν πια</b>...<br /> <br /> Βγήκα έξω και κοίταξα λίγο γύρω μου. Οι καφετέριες ήταν γεμάτες. Καρφίτσα δεν έπεφτε. Ένα μεγάλο πολυκατάστημα καλλυντικών και αξεσουάρ γεμάτο κόσμο. Κυρίες πέρναγαν με διάφορες τσάντες στο χέρι.... Στη γνωστή αλυσίδα ηλεκτρονικών, τηλεοράσεων, κινητών κλπ είχε κόσμο που κοίταζε τα νέα γκατζετάκια και μια ουρά στα ταμεία. Ένα πλήθος κόσμου κινόταν γύρω μου <b>σαν να μην έχει συμβεί τίποτα</b>. Τα σαββατιάτικα ψώνια, το καφεδάκι με το κουτσομπολιό, το κομμωτήριο, τα σχέδια για το βράδυ... Και όχι δεν μένω στα βόρεια προάστια, ούτε στο Κολωνάκι, ούτε στη Γλυφάδα. Μιλάω για τη δυτική όχθη του ποταμού.<br /> <br /> <b>Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι </b>σκέφτηκα. Πως έχουν τέτοια αποθέματα. Πως κινούνται με τέτοιο θράσος σαν να μην φοβούνται τίποτα? <b>Γιατί για να κινείσαι έτσι, δεν αρκεί να έχεις σήμερα λεφτά, με κάποιο τρόπο πρέπει να έχεις μια σιγουριά πως θα έχεις και αύριο</b>. <u>Ότι και να συμβεί</u>. Και ποιες κατηγορίες πληθυσμού τελικά έχουν ακόμα αυτή τη σιγουριά την ώρα που ξεσκίζεται κάθε εργατικό δικαίωμα, την ώρα που μπαίνουν χιλιάδες λουκέτα, την ώρα που έχουν βαρέσει κόκκινο στις τράπεζες εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, την ώρα που μετράμε δυο εκατομμύρια ανέργους? <b>Σ΄αυτή τη δημοκρατία της ολιγαρχίας τελικά ποιο είναι το προφίλ του Έλληνα που είναι εξασφαλισμένο γύρω από τους ολιγάρχες ακόμα και τώρα?</b><br /> <br /> <b>Ήταν τόσοι πολλοί εκείνοι που έφαγαν του σκασμού, ώστε ακόμα και σήμερα που όλα καταρρέουν να τους συναντάς σε κάθε βήμα</b>. Να μη μπορεί να απαλλαχτεί κάποιος από την ηλίθια και επικίνδυνη μούρη τους ακόμα κι όταν πάει να πάρει μια φρατζόλα στο φούρνο της γειτονιάς. Συγνώμη αλλά <b>δεν πιστεύω σε τίποτα πλέον</b>. Δεν πιστεύω σε στατιστικές φτώχειας. Δεν έχω διάθεση να ανακαλύψω τα μυστήρια της ξεφτίλας. <b>Αυτό το μείγμα που βλέπω γύρω μου, που αποτελείται από θρασείς απυρόβλητους, χορτασμένους ξέγνιαστους από τη μια κι εξαθλιωμένους καρπαζοεισπράκτορες υποταγμένους στη μοίρα τους από την άλλη, δεν τον αντέχω πλέον.. Δεν γίνεται κάποιος να σπαταλάει συνέχεια ενέργεια για τους πεθαμένους</b>. Υπάρχει κι ο κόσμος των ζωντανών που πρέπει να σκεφτεί τα δικά του δικαιώματα. Δεν γίνεται να θυσιάζονται συνέχεια ζωντανοί άνθρωποι για να θρέφονται τα ζόμπι.<br /> <br /> Κι όσο για τη μπούρδα περί δημοκρατίας κι ελευθερίας, ας το πιστεύουν όσοι γουστάρουν τα παραμύθια. <b>Η δημοκρατία με την ελευθερία είναι διαφορετικά πράγματα</b>. Κι η δημοκρατία είναι καθεστώς. <b>Κι αυτή η δημοκρατία μιας ολιγαρχίας είναι ένα καθεστώς που ευνοεί συγκεκριμένες κάστες ανθρώπων. Καμιά σχέση με την ελευθερία</b>. Δεν υπάρχει δικαίωμα στην ελευθερία. Κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος εφόσον θα το αποφσίσει. Η ελευθερία δεν είναι μια ομαδική συνεννόση. Δεν περιμένει κανείς αν θα έχει παρέα στην ελευθερία, αν του το επιτρέπουν, αν έχει τα μέσα για να την αποκτήσει. <br /> <br /> <b>Η ξεφτίλα που βλέπω γύρω μου είναι ένα σύνολο από όνειρα κι εφιάλτες</b>. Γιατί να συμμετέχω? Γιατί να νοιώθω μέρος ενός συνόλου υπνωτισμένων που περπατάνε με κλειστά τα μάτια? Νισάφι πια. Θα έρθει λένε ένα τσουνάμι καταστροφής και να τα κάνει όλα ρημαδιό. Θα μας ρημάξει όλους. Από τη μια άκρη ως την άλλη. Δεν πειράζει. Ας γίνει να φανεί η αληθινή γύμνια μας. <br /> <br /> Ναι όντως, όποιος μετά τα σαράντα δεν μισήσει τους ανθρώπους σημαίνει πως ποτέ δεν τους αγάπησε. Συνεχίστε να ασχολείστε με τα παιχνίδια σας. Εγώ, ίσως και λίγοι άλλοι, μάλλον θα επιλέξουμε την αορατότητα. Είναι ένα προνόμιο που έχουν όλοι οι εξωγήινοι σ΄αυτό το κόσμο. Δεν τους βλέπουν οι ντόπιοι. Δεν πιστεύουν στην ύπαρξή τους. Η παρουσία τους ανάμεσα στο πλήθος είναι αστικός μύθος. Καλύτερα έτσι. <br /> <br /> Ίσως κάποιος ρωτήσει:<br /> Μα καλά απαξιώνεις όλους αυτούς τους ανθρώπους που αγωνίζονται για κάτι καλύτερο?<br /> Όλους αυτούς που τώρα δυστυχούν και χρειάζονται να είναι ενωμένοι και δυνατοί?<br /> Όλους όσους δεν έφταιξαν και εισπράττουν τη τιμωρία?<br /> Δεν απαξιώνω κανέναν.<br /> Δεν είμαι κανένας.<br /> Δεν κρίνω. Επιλέγω.<br /> <b>Ο καθένας ας βρει το δρόμο του. </b><br /> <b>Ας ξυπνήσει από το λήθαργο αν μπορεί.</b><br /> Ας διεκδικήσει αυτό που νομίζει ότι έχει δικαίωμα.<br /> Ας χαράξει τη πορεία του ελεύθερα.<br /> <br /> Σιχάθηκα να περιμένουν όλοι το διπλανό αν θα κάνει το πρώτο βήμα. Σιχάθηκα τους σκυλοκαυγάδες στα διάφορα κομματικά μαγαζάκια. Ποιο κοπάδι είναι το καλύτερο. Τους ανθρώπους που ψάχνουν απελπισμένα το βοσκό τους και τα μαντρόσκυλα για να τους οδηγήσουν στη στάνη. Το μόνιμο δεκανίκι. Την έλλειψη πρωτοβουλίας στη κάθε απόφαση. Το φόβο για το εκτός μαντριού περιβάλλον. <b>Εκεί έξω υπάρχει ένα δάσος για τα αγρίμια κι εδώ ένα μαντρί για τα πρόβατα. Ας επιλέξει ο καθένας που θέλει τελικά να ζήσει.</b><br /> <br /> Και πάνω από όλα, υπάρχει κάτι που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω ψύχραιμα πλέον. Η κλάψα. <b>Ατέλειωτη κλάψα, μιζέρια και ζητιανιά. Οι φουκαριάρηδες...Υπάρχει ο άνθρωπος που δοκιμάζεται από τις δυσκολίες και τα βάσανα της ζωής και πολεμάει κι υπάρχει κι ο φουκαριάρης. Ας επιλέξουμε τελικά τι είμαστε πολεμιστές ή φουκαριάρηδες. Αυτό είναι ελευθερία. </b></span></div> <br /> <br /> <br /> <br /> <a href="http://goo.gl/FQiDh" rel="nofollow" target="_blank">Ιστορίες συνωμοσίας</a></div>

Οι απυρόβλητοι και οι φουκαριάρηδες

Αγαπητό μου ημερολόγιο, Χτες βγήκα στα μαγαζιά για να αγοράσω ένα παντελόνι. Περπατώντας στο εμπορικό κέντρο της συνοικίας που μένω ...

Διαβάστε περισσότερα »

Η απόλυτη ντροπή...

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: justify;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEito-3n7tQ4xvMAc0FdPHuOWrGG1b77A6HZuagnf75ft18hxla5xqRJFuBFodmA5yxLp_cSszLVnJQ-Xnfwskn50kjfG2H7FSQOttSiOFQyc1QmQoejynxXprmxgI2u89jv3uEGhYGWmc0/s1600/ellada-a.e..jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="498" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEito-3n7tQ4xvMAc0FdPHuOWrGG1b77A6HZuagnf75ft18hxla5xqRJFuBFodmA5yxLp_cSszLVnJQ-Xnfwskn50kjfG2H7FSQOttSiOFQyc1QmQoejynxXprmxgI2u89jv3uEGhYGWmc0/s1600/ellada-a.e..jpg" width="640" /></a></div> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><b>Χαστούκι και μάλιστα ηχηρό στον καθωσπρεπισμό μιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ που “πασχίζει” να σώσει την καθημαγμένη Ελλάδα είναι <a href="http://www.ramnousia.com/2012/10/sthn-ellada-an-eisai-anergos-pethaineis.html" target="_blank">το δημοσιεύμα των NY Times για όσα, άνθρωποι που έχασαν τη δουλειά τους, καλούνται να αντιμετωπίσουν</a></b>.<br /> <br /> Η συγκλονιστική αφήγηση του γιατρού, αλλά κυρίως το δράμα της Έλενας είναι το ηχηρό ράπισμα σε όσους εθελοτυφλούν όταν δεν αποδέχονται τη βαθιά ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ που βιώνει η Ελλάδα.<br /> <br /> Την ίδια ώρα η συνέντευξη του Noam Chomsky απλώς επιβεβαιώνει όσα επί δύομισυ χρόνια οι πολίτες δραματικά βιώνουν.<br /> <br /> <b>Μόλις πριν από τρία χρόνια, θεωρείτο εντελώς αδιανόητο άνεργος να μην έχει πρόσβαση σε αγωγές υγείας ακόμη και για τα πιο απαιτητικές θεραπείες.</b><br /> <br /> -Στην Ελλάδα της κρίσης, <br /> -στη χώρα των 2 εκατομμυρίων ανέργων, <br /> -των χιλιάδων που καθημερινά σιτίζονται από τα απορρίματα των λαϊκών και των super markets, <br /> -στη χώρα που το 50% των πολιτών, με βάσει τα έως τώρα στοιχεία, δε θα μπορέσει να εξασφαλίσει θέρμανση για τα παιδιά του, <br /> -στην Ελλάδα που οι καρκινοπαθείς αντιμετωπίζονται έτσι </span><br /> <span style="font-family: Georgia, Times New Roman, serif;"><br /> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj8ZYjbXrNJuK6HhfjQigDNOhfFAN-fHrhm7QFzTdJdCSxAVB09yF5Cxkok61vfKNCEHvpj7X0KgZIX33yxWWQOr5LsZ-qoMe_t4JDZo5_Cp5A9Vn0-9Qa4z6YBhds7Hjrgv3rTM-z5_o/s400/apolyth-ntroph.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;" target="_blank"><img alt="Η απόλυτη ντροπή... " border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgj8ZYjbXrNJuK6HhfjQigDNOhfFAN-fHrhm7QFzTdJdCSxAVB09yF5Cxkok61vfKNCEHvpj7X0KgZIX33yxWWQOr5LsZ-qoMe_t4JDZo5_Cp5A9Vn0-9Qa4z6YBhds7Hjrgv3rTM-z5_o/s400/apolyth-ntroph.jpg" title="Η απόλυτη ντροπή... " width="320" /></a><br /> <b>Eίναι ΝΤΡΟΠΗ να γίνεται λόγος για ανθρώπινα δικαιώματα και αξίες πανανθρώπινες. </b><br /> <b>Είναι ντροπή η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία και την Ελευθερία να αντιμετωπίζεται έτσι από τους “εταίρους” της.</b><br /> <br /> <b>Οι πολίτες δεν θέλουν ούτε την κατανόησή τους, ούτε το σεβασμό τους, ούτε τον οίκτο τους.</b><br /> <b>Αυτό που απλώς επιζητούν είναι ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ και ΙΣΟΤΙΜΗ αντιμετώπιση. </b><br /> <br /> Το να εξακολουθούν να παρατηρούν την ισοπεδωτική καταστροφή μιας εφαρμοζόμενης και αδιέξοδης οικονομικής πολιτικής, το μόνο που κερδίζουν είναι να ξεχυλίζουν καθημερινά την ΟΡΓΗ εκατομμυρίων ανθρώπων και να επιβεβαιώνουν την άποψη ότι τελικά η Ευρώπη δεν έχει διδαχθεί τίποτε από την πρόσφατη πολιτική της ιστορία...</span></div> <br /> <br /> <br /> <a href="http://politicanea.blogspot.gr/2012/10/blog-post_26.html" rel="nofollow" target="_blank">politicanea</a></div>

Η απόλυτη ντροπή...

Χαστούκι και μάλιστα ηχηρό στον καθωσπρεπισμό μιας οικονομικής και πολιτικής ελίτ που “πασχίζει” να σώσει την καθημαγμένη Ελλάδα είναι τ...

Διαβάστε περισσότερα »